Χριστούγεννα.... Η απομυθοποίηση

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Το παρακάτω κείμενο ΔΕΝ ενδείκνυται για ρομαντικούς, θρησκευόμενους ή θρησκόληπτους και για αυτούς που φοβούνται ότι ο διάβολος έχει βάλει το χεράκι του ώστε να απομακρυνθούμε από αυτούς που κραυγάζουν ότι μας διδάσκουν τις υπέρτατες και αναφαίρετες αλήθειες. Το παρακάτω ας διαβαστεί μόνο από άτομα που έχουν ανοιχτό μυαλό και προτιμούν να σκέφτονται και να κρίνουν για τον εαυτό τους παρά να πιστεύουν χωρίς να σκέφτονται αυτά που κάποιοι άλλοι τους είπαν πως είναι η απόλυτη αλήθεια...



Επί χιλιάδες χρόνια πριν τον Χριστιανισμό, οι παγανιστές (βλ. Δωδεκαθειστές, Αιγύπτιοι κ.α.) λάτρευαν έναν Υιό θεού. Ο Σωτήρας των παγανιστών γεννήθηκε κι αυτός από μια παρθένο στης 25 Δεκεμβρίου με μάρτυρες τρεις βοσκούς, μετέτρεψε το νερό σε οίνο, κρεμάστηκε Επί ξύλου κι αναστήθηκε ημερολογιακά το Πάσχα, και προσέφερε το σώμα και το αίμα του ως θεια κοινωνία (εκεί όπου υψώνεται σήμερα το Βατικανό άλλοτε υπήρχε ένας παγανιστικός ναός όπου οι παγανιστές ιερείς ευλογούσαν ένα συμβολικό γεύμα από άρτο και οίνο στη μνήμη του σωτήρα τους Μίθρα.). Δεν ήτανε άλλος από τον Διόνυσο τον Ζαγρέα στην Ελλάδα ο οποίος αργότερα μεταφέρθηκε σαν μύθος στην Περσία σαν Μίθρας, στην Μ.Ασια σαν Άττις, στην Συρία σαν Άδωνις, στην Ιταλία σαν Βάκχος, στην Αίγυπτο σαν Όσιρις και στο Ισραήλ σαν Ιησούς.
Από όλους αυτούς τελικά σήμερα επικράτησε η λατρεία του Ισραηλιτικού μύθου.
Πόσο αποσιωπήθηκαν οι αλήθειες με αποτέλεσμα την μεγαλύτερη παραχάραξη που έγινε ποτέ στην ιστορία?
Ήτανε τέτοια η έκπληξη των πρώτων "πατέρων της Εκκλησίας" όταν καταλάβανε την πλάνη στην οποία είχανε υποπέσει που ο Ιουστίνος οΜαρτυράς, Ο Τερτυλλιανός και ο Ειρηναίος έφτασαν στο σημείο να κατηγορήσουνε τον διάβολο για "προκαταβολική κλοπή" και «διαβολική προνόηση»(όπως πάντα ότι δεν μας βόλευε το ρίχναμε στον «αποδιοπομπαίο τράγο») και αντιγραφή της πραγματικής ιστορίας του Ιησού προτού συμβεί σε μια προσπάθεια να αποπλανηθεί ο αφελής και να πουν πως ο διάβολος προνόησε ώστε χιλιάδες χρόνια πριν την έλευση του Χριστού να δημιουργήσει τον μύθο του ώστε να μην τον πιστέψουν όταν έρθει (σαν επεισόδιο του Σταρ Τρεκ μου ακούγεται). Γιατί η Εκκλησία αποκηρύσσει τα Απόκρυφα Ευαγγελία που στην ουσία αποτελούνε την πραγματική μεταφορά του μύθου στον Χριστιανισμό? Γιατί η Εκκλησία σήμερα βλέπει μόνο τον ιστορικό Ιησού αδιαφορώντας για τα μυστήρια που κρύβονται μέσα στα Απόκρυφα Ευαγγελία? Η ιστορία λοιπόν από τον Διόνυσο μέχρι σήμερα είναι ένας αιώνιος μύθος που σκοπό έχει με τη δύναμη του και την λυτρωτική του γνώση να μπορέσει να μετατρέψει τον καθένα μας σε ένα μικρό Διόνυσο, έναν μικρό Ιησού σε έναν μικρό θεό που είναι ο καθένας μας όπως έλεγε ο Ερμής ο Τρισμέγιστος (ιστορική μορφή ανθρώπου υπέρτατης σοφίας που αργότερα μετατράπηκε στον πτηνόμορφο θεό των αιγυπτίων, Θωθ, του γραμματέα των Θεών). Οι πρώτοι Εθνικοί φιλόσοφοι βλέπανε την ιστορία του Διόνυσου σαν μια αλληγορία που κρυπτογραφούσε απόκρυφες μυστικές διδασκαλίες και δεν ενδιαφερότανε αν υπήρξε πραγματικά ο θεός τους. Αυτό τον αποκρυφισμό μεταφέρανε με τα Ευαγγελία τους ο Θωμάς και ο Φιλλιπος, Ευαγγέλια που η Εκκλησία απορρίπτει μετά μανίας.
Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι ένας μύθος που ξεκίνησε από τους πρώτους Εθνικούς φιλόσοφους υιοθετήθηκε από τους πρώτους Χριστιανούς στο πρόσωπο (μυθικό η ιστορικό) του Ιησού. Η Εκκλησία σήμερα στέκεται στους τύπους όπως και τότε ενώ οι πρώτοι μυστικιστές Χριστιανοί μεταφέρανε τον πλούτο της γνώσης και του Αποκρυφισμού των μυστηριακών τελετών των αρχαίων Ελλήνων φιλόσοφων (Ελευσίνια μυστήρια, Καβύρια μυστήρια) μέσα από τα Απόκρυφα Ευαγγελία.







Σκοπός μας λοιπόν είναι να αποκαταστήσουμε την αλήθεια του μύθου και όλοι να κοιτάξουμε προς το σημείο που μας δείξανε οι πρώτοι Εθνικοί φιλόσοφοι. Να μπορέσουμε μέσα από τα απόκρυφα μυστήρια να γίνουμε ο καθένας για τον εαυτό του ένας μικρός Διόνυσος η ένας μικρός Ιησούς. Όλα είναι πρόσωπα του ίδιου μύθου αλλά οι μυστικιστικές τελετές και ο τρόπος που θα μας ενώσει με το θειο είναι σχεδόν ίδιος. Μήπως είναι καιρός η Εκκλησία να αφήσει τους τύπους και να δώσει τον πλούτο της γνώσης που τόσο καλά κρύβει στα αρχεία της στον κόσμο?
δείτε και εδώ...
και εδώ...



Στην προσπάθειά του το δόγμα του Χριστιανισμού να αποποιηθεί την πραγματική του προέλευση, δαιμονοποίησε οτιδήποτε τον γέννησε. Έτσι ο Διόνυσος και ότι αυτός αντιπροσώπευε γίναν αισχρές και απαγορευμένες δοξασίες και εικόνες. Η μορφή των τραγοπόδαρων ακολούθων του στηλιτεύτικε ώστε οι παράδοση της εκκλησίας να δώσει στον απλό λαό μια γεύση του πως είναι ο διάβολος και οι δαίμονες. Έτσι στο μυαλό μας χαράκτηκαν όλα αυτά σαν βρώμικα, αισχρά και σατανικά πρότυπα που πρέπει με κάθε θυσία να αποποιηθούμε και να καταδικάσουμε.



Γιατί όμως στις 25 Δεκεμβρίου?
Για χιλιάδες χρόνια πριν τον Χριστό, ο Ήλιος λατρευόταν σαν Θεός. Μάλιστα σε πολλές θρησκείες δεν ήταν το Υπέρτατο Ων αλλά ο Υιός Του. Ο κόσμος εξ απανέκαθεν (και φυσικά πολύ περισσότερο στην αρχαιότητα) απέδιδε υπερφυσικές και θεϊκές ιδιότητες στα αστρονομικά φαινόμενα και δημιουργούσε τους μύθους του και τις κοσμογονίες του βάσει ερμηνειών που έδιναν σε αυτά τα φαινόμενα.
Χειμερινό Ηλιοστάσιο
Ξεκινώντας από το Θερινό Ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου, αν σε μια συγκεκριμένη ώρα της ημέρας (π.χ. μεσημέρι στις 12) σημειώνουμε το που βρίσκεται ο ήλιος, θα δούμε ότι κάθε μέρα την ίδια ώρα ο ήλιος θα βρίσκεται λίγο πιο κάτω (έτσι μικραίνει και η μέρα). Αυτό συνεχίζεται μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου, στο λεγόμενο Χειμερινό Ηλιοστάσιο όπου ο ήλιος φτάνει στο κατώτατο σημείο του και έχουμε την μεγαλύτερη νύχτα. Κατόπιν συμβαίνει κάτι περίεργο. Για 3 ημέρες ο ήλιος φαίνεται να είναι ακίνητος στο συγκεκριμένο σημείο του ουρανού. Μόνο την 4η (25η Δεκεμβρίου) αρχίζει την καινούργια ανοδική πλέον πορεία του που σταματάει και αυτή στο θερινό ηλιοστάσιο. Το βράδυ της 24ης προς 25η Δεκεμβρίου, υπάρχει ένας αστερισμός αποτελούμενος από 3 άστρα σε μία ευθεία και ένα τέταρτο πιο ψηλά που φαίνεται σαν να προπορεύεται. Η νοητή ευθεία που σχηματίζουν αυτά τα 3 άστρα σημαδεύουν ακριβώς το σημείο από όπου θα βγει ο νέος ήλιος της 25ης Δεκεμβρίου.
Οι αιώνιοι συμβολισμοί
Οι συμβολισμοί φαντάζομαι είναι προφανέστατοι αλλά ας τους εξηγήσουμε έτσι κι αλλιώς. Ο ήλιος είπαμε ότι συμβολίζει τον Υιό του Θεού. Για 3 μέρες (22-24 Δεκεμβρίου) παραμένει ακίνητος την ίδια ώρα στο ίδιο σημείο του ουρανού, κείτεται θα λέγαμε νεκρός (3 μέρες μέχρι την ανάσταση???). Την 25η Δεκεμβρίου ο ήλιος (ή ο Υιος του Θεού) ξαναγεννιέται και αρχίζει να υψώνεται. Τη θέση της γέννησής του την δείχνουν τα τρία άστρα ή αλλιώς οι τρείς μάγοι της ανατολής που οδηγήθηκαν εκεί από ένα τέταρτο αστέρι.
Μήπως θα πρέπει να σταματήσουμε να αναμασάμε λοιπόν τους ίδιους μύθους κάθε χρόνο, να σταματήσουμε να γινόμαστε θύματα της υπέρμετρης εμπορευματοποίησης και του οργίου του καταναλωτισμού που συμβαίνει αυτές τις μέρες και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε το ενδεχόμενο ότι κάποιος μας έχει σαν πιόνια σε ένα τραγικό παιχνίδι? Μήπως πρέπει να ξυπνήσουμε και εμείς και να δούμε την πραγματική ΑΛΗΘΕΙΑ (Α-λήθη, το αντίθετο δλδ της λήθης).
Μήπως δεν θα έπρεπε να ψάχνουμε πότε θα φτάσει μια ψεύτικη γιορτή ώστε να δείξουμε στους άλλους την αγάπη μας και την φιλανθρωπία μας; Δεν θα ήταν καλύτερα να μην χρειαζόμαστε δικαιολογίες για να δείξουμε καλοσύνη και να βοηθάμε τους συνανθρώπους μας, μια ανάμνηση ενός αστρολογικού φαινομένου;

Ουδείς εκών...καλός

Πρέπει να παραδεχτούμε 4-5 πράγματα

1) Ο Άνθρωπος είναι κατά φύσιν ΚΑΚΟΣ.
2) Ο Άνθρωπος είναι κατά φύσιν ΕΓΩΙΣΤΗΣ.
3) Ο Άνθρωπος είναι κατά φύσιν ΜΝΗΣΙΚΑΚΟΣ.
και το σημαντικότερον....
4) Ο Άνθρωπος είναι κατά φύσιν ΖΩΟΝ. Και το χειρότερο απ' όλα είναι ζώον με μνημονικό αλλά και νοημοσύνη, ίσως το πιο επικίνδυνο πράγμα σε αυτό το σύμπαν.

Όλα τα καλά που έχει να επιδείξει ο άνθρωπος είναι πράγματα όπως ο πολιτισμός, οι οργανωμένες κοινωνίες μη γελιέστε, δεν είναι κάτι που τα έκανε από την καλή του την καρδιά. Τα έκανε για να ικανοποιήσει τις δικιές του, εγωιστικές, έμφυτες ανάγκες...

Βασικές αλήθειες, είτε θέλουμε να τις πιστέψουμε είτε είμαστε "ρομαντικοί" και τα βλέπουμε όλα από την πλευρά που μας έχουν βάλει να τα βλέπουμε, καλά, αγαθά και ανθηρά.

-Γιατί ο άνθρωπος κάνει παιδιά;
-Για να διαιωνίσει το γονιδίωμά του.

-Γιατί ο άνθρωπος ζευγαρώνει με άλλον άνθρωπο?
-Ώστε να κάνει παιδιά, βλέπε παραπάνω.

-Γιατί ο άνθρωπος προσπαθεί να βγάλει λεφτά;
-Ώστε να έχει περισσότερες μετοχές στο παιχνίδι του ζευγαρώματος (βλέπε πάνω και παραπάνω).

-Γιατί ο άνθρωπος οργανώνει κοινωνίες?
-Για να μπορεί να βρίσκει πιο εύκολα όλα τα απαραίτητα που χρειάζεται για να ζήσει.

-Γιατί ο άνθρωπος κάνει φιλίες?
-Γιατί η φιλία είναι μια μικρή "κοινωνία" με τα παραπάνω οφέλη.

Όλα αυτά είναι στην φύση μας. Αλλά η φύση μας, μας τα έχει "ντύσει" με συναισθήματα και παρορμήσεις, το καλύτερο κίνητρο για να κάνει ο καθείς το οτιδήποτε.
Άρα

-Βλέπουμε την εικόνα ενός παιδιού και την θεωρούμε ότι πιο γλυκό υπάρχει.

-Βλέπουμε την εικόνα του ανθρώπου που αγαπάμε και πεταρίζει η καρδιά μας.

-Βλέπουμε την επαγγελματική μας άνοδο και επιτυχία και νιώθουμε περηφάνια και αυτοπεποίθηση.

-Βλέπουμε μια ευνομούμενη (ή σχεδόν) πολιτεία και νιώθουμε πως αυτό είναι το ιδανικό για το οποίο πρέπει να πολεμήσουμε.

-Βλέπουμε τον φίλο μας να παντρεύεται και νιώθουμε συγκίνηση.

Όλα αυτά είναι ένα ψευδές πέπλο. Άλλη είναι η αλήθεια αλλά δεν έχουμε το θάρρος και το κουράγιο να την παραδεχτούμε.


Είναι σαν τον φόβο του θανάτου. Δεν θέλουμε να παραδεχτούμε ότι είμαστε ένα τίποτα και καταλήγουμε στο τίποτα. Αυτή την άρνηση παραδοχής της αλήθεια εκμεταλλεύεται και η θρησκεία. Όμως, όπως και να έχει, κάποτε θα πεθάνουμε και.....αυτό ήταν. Τέλος.



Πού θέλω (επιτέλους) να καταλήξω....

Μην κάνουμε όλοι ότι ΠΕΦΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ όταν αντιμετωπίζουμε τέτοιου είδους συμπεριφορές. Όταν από άτομα που γνωρίζουμε ή και από άλλα που βλέπουμε πρώτη φορά, βλέπουμε ΚΑΚΙΑ, ΕΓΩΙΣΜΟ, ΕΜΠΑΘΕΙΑ. Δεν είναι κάτι αφύσικο, δεν είναι κάτι νέο, είναι κάτι που όλοι έχουμε μέσα μας.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ ΤΑ ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΑ, ΚΑΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΜΑΣ.
ΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΝΑΡΚΗΣ ΟΛΟΙ ΛΕΜΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ "ΤΙ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ Ο ΤΑΔΕ", "ΠΟΣΟ ΚΑΛΑ ΤΑ ΛΕΕΙ Ο ΔΕΙΝΑ". ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΔΕΣ. ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΟ ΑΚΡΙΒΕΣ ΠΟΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΜΑΣ ΤΟ ΚΡΥΒΕΙ.



Και αυτό φυσικά γιατί έχει υποσεινήδητο συμφέρον στο να διατηρηθεί ως οντότητα μέσα σε μια οποιαδήποτε μικρή κοινωνία.
Όταν χαλαρώσει λίγο αυτό το συναίσθημα βγάζει ο καθένας τον πραγματικό του εαυτό προς τα έξω με αποτέλεσμα όλοι οι άλλοι να αντιδρούμε δήθεν μουδιασμένοι και σοκαρισμένοι. Όταν, πολύ καλά μέσα μας ξέρουμε ότι και εμείς το κάναμε ή θα θέλαμε έστω να το κάνουμε αυτό που κατακρίνουμε.

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΟΣ κυρίες και κύριοι.
Και ο Πατριάρχης χέζει, δεν εξαυλώνονται οι τροφές μέσα του.
Και οι γονείς μας ΣΕΞ κάναν και μας βγάλαν, δεν μυρίσαν τον κρίνο.
Και ο πολιτικός φοράει ζαρτιέρες τα βράδυα γιατί δεν του φτάνει το Viagra για να έχει στύση.
Τίποτα δεν είναι αγγελικά πλασμένο. Από την σαπίλα γεννιέται καινούργια ζωή όσο κι αν αηδιάζουμε στην θέα του σάπιου.

Γιατί απλά να μην το παραδεχτούμε και να αντιδρούμε με έκπληξη όταν ανακαλύπτουμε το πόσο ανθρώπινοι είμαστε?

ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΟΤΑΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ ΜΕ ΔΗΘΕΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΕΠΕΙΔΗ Ο ΣΥΝ-ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΑΣ, ΜΑΣ ΕΔΕΙΞΕ ΑΠΛΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ.

Γι' αυτό και εγώ γλιτώνω τον κόπο να κουκουλώνομαι και να προσπαθώ να το παίξω "καλό παιδί" και λέω πάντα αυτό που πιστεύω χωρίς να σκεφτώ ότι ίσως να ξαφνιάσω ή να απογοητεύσω κάποιους. Και γι' αυτό πολλές φορές έχω ακούσει ατάκες του στυλ "Μα καλά τι έπαθες σήμερα" ή "Δεν πιστεύω αυτά που ακούω να λες".

Να με συμπαθάτε αλλά θα λέω πάντα αυτό που νιώθω γιατί μόνο έτσι θα είμαι αληθινός με τον εαυτό μου και με τους άλλους. Και θα είμαι πάντα προβλέψιμος και δεν θα ρίχνω τους άλλους από τα σύννεφα όταν θα λέω ότι δεν γουστάρω το Α ή το Β.

"Από μένα να περιμένετε πάντα το χειρότερο. Έτσι ώστε αν δείτε το καλύτερο, να ξαφνιαστείτε ευχάριστα." (..κάτσε να το σημειώσω και αυτό, καλό μου ακούστηκε)


Αυτό που τελικά ζητάω από όλους είναι να δείχνουν τον αληθινό τους εαυτό. Να λένε αυτό που νιώθουν. ΔΕΝ θέλω να κατακρίνεται η άλλη άποψη.
Από την άλλη δεν μ' αρέσουν οι υπεκφυγές. Οι φράσεις του στυλ λέω κάτι υποννοώντας κάτι άλλο μόνο και μόνο για να μην φανεί Η ΩΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ.

Τέλος, να ξεκαθαρίσω ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΜΕΝΑ ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΜΟΥ....

Σας μισώ όλους... Θα με κάνετε πλέον παρέα...?

Μαθητικές Παρελάσεις

Αν και πολλοί θα περίμεναν το αντίθετο από μένα, δηλώνω βροντερά ΚΑΤΑ των μαθητικών παρελάσεων.
Δεν διαμαρτύρομαι για τον τρόπο που γίνονται
Δεν διαμαρτύρομαι για την ομοιομορφία ή για το ότι οι κοντοί μπαίνουν στο τέλος μπροστά από τους ψηλούς.

Απλά δεν βρίσκω κανέναν λόγο για αυτό το πανηγυράκι όπως το καταντούν οι κρατικοδίαιτοι "λειτουργοί" της εκπαίδευσης και το γιορτάζουν τα 15χρονα με την αίσθηση χαβαλέ και χαλαρότητας.
Δεν βρίσκω απλά τον λόγο γιατί τα μέλη της μαθητικής κοινότητας να παρελαύνουν.

Η παρέλαση είναι ένα εργαλείο.
-Γίνεται από τους στρατούς των χωρών για να δείξουν σε αυτούς που τους επιβουλεύονται, το αξιόμαχό τους
-Γίνεται από τους κατακτητές για να γνωρίσουν οι κατακτημένοι τους δυνάστες τους
-Γίνεται από τους απελευθερωτές για να γιορτάσουν μαζί με τον κόσμο την απελευθέρωση
-Γίνεται από τους βετεράνους των πολέμων για να τους βλέπουν οι υπόλοιποι και να θυμούνται και να παραδειγματίζονται.

Τι μήνυμα λοιπόν δίνουν ή/και λαμβάνουν τα γεμάτα ορμές και σπυριά πιτσιρίκια που το μόνο που σκέφτονται είναι το ότι χάνουν μάθημα και το πότε θα τελειώσει η παρέλαση για να πάνε να φάνε παγωτό; (τουλάχιστον εγώ έτσι σκεφτόμουν τότε).


ΝΑΙ στην στρατιωτική παρέλαση που με κάνει να νιώθω δέος και σιγουριά για το αξιόμαχό μας (δίκαια ή όχι, είναι άλλη συζήτηση)
ΟΧΙ στην μαθητική παρέλαση που με κάνει να ντρέπομαι για αυτή την γενιά του Playstation που παρελαύνουν σαν κοπάδια, ασυντόνιστα και άχαρα μπροστά από τις παρφουμαρισμένες και με φρέσκια περμανάντ, μανάδες τους που με χαρά χαιρετούν το θρεφτάρι τους και τους φωνάζουν "Λούλη, χαμογέλα για την κάμερα".


Είμαι λοιπόν κατά των μαθητικών παρελάσεων, αλλά για την περίπτωση που αυτές γίνονται είμαι ΚΑΤΑ στο να σηκώνουν αλλοδαποί την σημαία.

Κάποιοι ρωτούν -"Μα άμα είναι αριστούχοι την αξίζουν".
Και εγώ αντι-ρωτώ -"Και τι είναι η σημαία φίλτατοι για να δίνεται στον καλύτερο μαθητή και μάλιστα αλλοδαπό; Δώρο, λάφυρο"?

Η σημαία είναι σύμβολο του λαού μας. Είναι σύμβολο των αγώνων και της ιστορίας μας. Είναι ΕΛΛΗΝΙΚΟ σύμβολο.
Στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, η ανάρτησή της είναι υπενθύμιση της αντίστασής μας ενάντια των Ιταλών και των Αλβανών. Είναι τουλάχιστον ειρωνεία να δωρίζουμε την σημαία σε έναν Αλβανό όταν μάλιστα υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να είναι εγγονός κάποιου που πολέμησε ενάντια σε αυτή την σημαία.

Είμαι ενάντια στο να δίνεται η σημαία απλά στους αριστούχους έστω και αν είναι έλληνες. Θα προτιμούσα να δίνεται σε κάποιον που να είχε επιδείξει ζήλο ώστε να μαζέψει, να παρουσιάσει να απαγγείλει σχετικό ιστορικό υλικό ή έστω να συμμετάσχει σε μια σχολική εκδήλωση μνήμης των κατορθωμάτων αλλά και της δυστυχίας του λαού μας κατά την διάρκεια των αμέτρητων πολέμων.

Εγώ αν ήμουν Αλβανός θα το θεωρούσα ντροπή μου να σηκώσω την ελληνική σημαία γιατί θα ήταν σαν να πρόδιδα τις ρίζες μου.

Η παράφραση της λέξης "Ρατσισμός"

Ρατσιστής σημαίνει ότι έχεις την πεποίθηση πως η δική σου φυλή έχει χαρακτηριστικά που την κάνει ανώτερη από κάποια άλλη φυλή. Αυτό είναι παντελώς παράλογο και σχεδόν αστείο αφού και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά να είχαμε ως φυλές στις απαρχές της ιστορίας, το DNA μας έχει δεχτεί τόσες πολλές προσμίξεις που δεν μπορούμε να μιλάμε για "καθαρότητες φυλών".

Όποιος πιστεύει ότι όλοι οι άνθρωποι σαν όντα ήμαστε ίσοι, όσο απέχθεια και να τρέφει για κάποια άλλη φυλή ΔΕΝ μπορεί να θεωρείται ρατσιστής. Ίσως "ξενόφοβος" αλλά από την άλλη ξενόφοβος είσαι αν δεν γνωρίζεις κάτι. Αν όμως έχεις βιώσει συμπεριφορές και καταστάσεις που πηγάζουν από τις πράξεις ενός λαού με τους οποίους κυριολεκτικά συζείς τα τελευταία 16-17 χρόνια τότε δεν μπορείς να πεις ότι σου είναι "ξένοι" αυτοί ώστε να τους φοβάσαι επειδή όλοι έχουμε έναν έμφυτο φόβο για το άγνωστο. Όχι. Τους ξέρουμε πολύ καλά.

Με έχουν χαρακτηρίσει πολλές φορές ρατσιστή, ακόμη και η ίδια μου η μητέρα η οποία έχει βαφτίσει κιόλας αλβανάκι πριν χρόνια αφού πρώτα έκανε πολύμηνο αγώνα για να το πάει στο Ωνάσειο για να το εγχειρήσουν για το πρόβλημα καρδιάς που είχε. Κι αυτό γιατί; Γιατί δηλώνω αγανακτισμένος από την άνοδο της εγκληματικόςτητας που έχει αποδεδειγμένα να κάνει με το "ξένο στοιχείο". Γιατί βλέπω ότι το κράτος σε πολλές περιπτώσεις ευνοεί το να μην είσαι έλληνας. Γιατί βλέπω ότι αυτοί που δηλώνουν έλληνες ενώ προφανώς δεν είναι, έχουν καλύτερες κοινωνικές παροχές (π.χ. εργατική εστία). Δεν είσαι όμως αυτόματα κακός επειδή γεννήθηκες Αλβανός, Ρουμάνος, Ρώσσος κτλ.
Κανείς δεν δείχνει (ή δεν θέλει) να καταλάβει αυτό που θέλω να περάσω ως άποψη.

ΔΕΝ γεννιέσαι κλέφτης.
ΔΕΝ γεννιέσαι κακοποιό στοιχείο.
ΔΕΝ γεννιέσαι τεμπέλης ή απατεώνας.

Όλα αυτά είναι μιμητικές συμπεριφορές (mimics) που υιοθετείς από το περιβάλλον σου. Όλα είναι στοιχεία που έχουν ήδη αναπτύξει ως συμπεριφορά τα άτομα του στενού σου κύκλου, τα οποία λογικά ανήκουν στην ίδια φυλή.

Άρα, δεν μπορούμε να πούμε ότι μία φυλή έχει κακή ή καλή συμπεριφορά λόγω των γονιδίων του αλλά λόγω της κεκτημένης ανα τους αιώνες νοοτροπίας τους.
Ποιός σου λέει ότι αν πάρεις ένα μωρό από τις φτωχογειτονιές της Μπανγκόγκ και το αναθρέψεις σωστά σε "πολιτισμένο" περιβάλλον δεν θα μπορέσει να γίνει ένας αυριανός πρωθυπουργός ή καθηγητής πανεπιστημίου;

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε τις ίδιες δυνατότητες, αλλιώς θα ήμασταν χωρισμένοι σε υπάνθρωπους και υπεράνθρωπους.

Όσο τώρα για τους μετανάστες στην χώρα μας. Όπως είπα φταίει η νοοτροπία τους. Οι περισσότεροι προερχόμενοι από το πρώην ανατολικό μπλοκ είχαν μάθει σε άσχημες συνθήκες, απομόνωσης, εξαθλίωσης, κρατικής τρομοκρατίας και πέρασαν δύσκολα με αποτέλεσμα να αναπτύξουν περισσότερο το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, να είναι καχύποπτοι με τους άλλους και να έχουν ως πρωταρχικό σκοπό της ζωής τους την όσο καλύτερη επιβίωσή τους σε βάρος πολλές φορές των γύρω τους. Δεν φταίνε αυτοί γι' αυτό. Φταίνε όμως αυτοί που ενώ έχουν ξεπεράσει τις κακές συνθήκες της πρότερης ζωής τους δεν έχουν αντίστοιχα αλλάξει τις συμπεριφορές τους.

ΔΕΝ είμαι ρατσιστής με το να λέω ότι το ελληνικό κράτος θα έπρεπε να δίνει περισσότερη σημασία στους έλληνες.
Σκεφτείτε μια οικογένεια.
Τι θα σε νοιάξει περισσότερο; Αν το δικό σου παιδί θα έχει να φάει, να ντυθεί και να λάβει την κατάλληλη εκπαίδευση ή βάζεις ως πρωταρχικό σου σκοπό να τα δώσεις όλα αυτά στο παιδί του γείτονα; Σίγουρα το δικό σου παιδί θα είναι η πρώτη σου προτεραιότητα.
Όπως, και μετά, είναι πιθανότερο και λογικότερο το δικό σου παιδί να σε αγαπάει και να σε νοιάζεται περισσότερο παρά το παιδί του γείτονα.

Γι' αυτό μη περιμένουμε ποτέ οι Αλβανοί και οι Ρουμάνοι και οι Πακιστανοί να αγαπήσουν την Ελλάδα.
Γι' αυτό θα πρέπει ΕΜΕΙΣ οι ΕΛΛΗΝΕΣ να ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ την Ελλάδα. Κι ας μας πληγώνει. Είναι η μάνα μας όπως και να έχει και εμείς είμαστε υπεύθυνοι για το αν δεν είναι όπως θα την θέλαμε.

40 χρόνια χωρίς τον ΤΣΕ...ε, και;

Ανέκαθεν ήμουν αντίθετος της νοοτροπίας "κάνω επανάσταση μόνο για την επανάσταση".
Ο Ερνέστο Γκεβάρα ήταν ένας αργεντίνος γιατρός που την είδε "κάπως" και άρχισε να τρέχει όπου υπήρχε επανάσταση. Σαν να λέμε "Όπου χαρά και πανηγύρι...". Όπου έβλεπε καπνό και ταραχή, έπαιρνε το φουσέκι του και βουρ. Ίσως πίστευε ότι πολεμούσε για έναν καλύτερο κόσμο, αυτό δεν μπορεί να του το στερήσει κανείς. Ίσως πίστευε ότι ο μόνος τρόπος για να αλλάξεις κάτι σε αυτό τον κόσμο ήταν να κάνεις συνεχώς ένοπλες επαναστάσσεις. Έτυχε σε μια από τις επαναστάσεις όπου έλαβε μέρος σε μια τρίτη χώρα, να τον σκοτώσουν. Αναμενόμενο. Και πάλι τυχερός ήταν που κατάφερε να λάβει μέρος σε όσες έλαβε. Γιατί όπως λένε "If you live by the sword you will die by the sword". Εξάλλου ας μην αγιοποιούμε το έργο του. Ήταν ένας από τους βασικούς παράγοντες για την εγκαθίδρυση μιας από τις μακροβιότερες δικτατορίες που είδε ποτέ η σύγχρονη ιστορία. Εκτός κι αν νομίζουμε ότι το καθεστώς του Κάστρο είναι το αποκορύφωμα της δημοκρατίας. Εξάλλου Μαρξ διάβαζαν κι οι δυο τους, δεν νομίζω να είχαν νταλκά να αναβιώσουν το πολίτευμα της Αθήνας της εποχής του Περικλέους. Και στο καθεστώς αυτό αν και κομμουνιστικό, η εξουσία κάθε άλλο παρα πηγάζει από την εργατική τάξη. Αν ήταν έτσι δεν θα εγκατέλειπαν το νησί κάθε χρόνο τόσοι χιλιάδες κουβανοί καβαλώντας μια σανίδα και με κίνδυνο να τους φάνε οι καρχαρίες. Καλή η κούβα, αν είσαι τουρίστας με μούτσο πέσος και άλλο να είσαι κουβανός.
Ναι. Αυτό που τον ώθησε να πολεμήσει στην Κούβα ήταν οι άθλιες συνθήκες διαβίωσής του κουβανικού λαού, που τις είχε καταγράψει στα νεανικά του ταξίδια. Γι' αυτό βοήθησε την επανάσταση. Μήπως όμως οι πράξεις του οδήγησαν ώστε τώρα αυτοί που πεινούσαν να τρώνε με χρυσά κουτάλια? Ο Κάστρο και η οικογένειά του, και οι ευνοούμενοί του, ίσως... Ο κοσμάκης όμως ακόμη πεινάει.

Varadero, εκτός από την γνωστή μοτοσυκλέτα, είναι και τουριστικό θέρετρο στην Κούβα για ΠΟΛΥ πλούσιους τουρίστες. Το ξέρετε ότι, αν είσαι κουβανός και δεν ανήκεις στο υπηρετικό προσωπικό, δεν σου επιτρέπεται να προσεγγίσεις από μίλια μακρυά? Η επανάσταση των φτωχών, για να περνούν καλά οι πλούσιοι. Η επιτομή της δημοκρατίας.

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ.


Είμαστε άβουλοι αποδέκτες νταντυγουορχολιστικών εικόνων που μας σερβίρονται ως νέα ποπ κουλτούρα την οποία εμείς χωνεύουμε ως εξαιρετικά εύπεπτη. Ένα πρόσωπό που έγινε cult μορφή και κολλήθηκε σε κούπες καφέ και μπλουζάκια.

Τι παραπάνω, ή καλύτερο έκανε ή ήταν ο Γκεβάρα από δικούς μας επαναστάτες όπως ο Κολοκοτρώνης, ο Μπότσαρης ή ο Κανάρης (όπου ο τελευταίος, αν δεν κάνω λάθος, πολιτεύτηκε μετά την ίδρυση του Ελληνικού κράτους, όπως δηλαδή και ο Γκεβάρα).
Αυτοί τουλάχιστον ήταν Έλληνες που επαναστάτησαν για την Ελλάδα και ξεσηκώθηκαν εναντίων των τούρκων, όχι αργεντινοί που ξεσηκώθηκαν ενάντια σε μια δικτατορία σε ξένο κράτος μόνο και μόνο για να δημιουργήσουν μια άλλη. Δυστυχώς τότε δεν υπήρχαν φωτογράφοι, διεθνή μέσα ενημέρωσης και τηλεόραση για να δημιουργήσουν τον μύθο τους και να τον μοσχοπουλήσουν σαν μπλουζάκια και αφίσες και ρολόγια.

Ας σκεφτούμε λίγο λοιπόν πριν να πορωθούμε...
Ο Τσε είναι μόνο ένας ανάμεσα στους εκατομμύρια άλλους ήρωες που πολέμησαν για αυτό που πίστευαν ότι ήταν το σωστό. Τι τον κάνει όμως να ξεχωρίζει; Άσε που από την άλλη υπάρχουν και απόψεις περι του αντιθέτου. Ο Humberto Fontova έβγαλε ένα βιβλίο με τίτλο “Exposing the Real Che Guevara and the Useful Idiots Who Idolize Him” όπου παρουσιάζει τον Γκεβάρα ως χομοφοβικό ρατσιστή, όπου είχε διατάξει την φυλάκιση και εκτέλεση χιλιάδων ανδρών, γυναικών, ακόμη και παιδιών. Ποιός λέει τελικά την αλήθεια; Ποιός είναι ο αληθινός Γκεβάρα; Προσωπικά; Δεν μου καίγεται καρφί. Είμαι σαρκοφάγος και δεν τρώω κουτόχορτα.

Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι

Πόσο εύκολο είναι για κάποιον άνθρωπο να αλλάξει τις συνήθειές του; Πόσο εύκολο είναι να καταπιέσει ορέξεις, αυτόματες συμπεριφορές, τυφλά εκτελούμενες κινήσεις και επίκτητα ένστικτα για να ακολουθήσει, με διάρκεια, κάτι άλλο καινούργιο, ή απλά να καταφέρει να διακόψει κάτι που συνεχίζει να κάνει χρόνια τώρα;

Εγώ για παράδειγμα προσπαθώ να κάνω δίαιτα από τα 16 μου. Κάθε μέρα ξυπνάω και λέω "Σήμερα είναι η μέρα που θα αρχίσεις κάτι καινούργιο, κάτι καλύτερο για σένα και θα το κρατήσεις, θα το συνεχίσεις μέχρι να επιτύχεις τον σκοπό σου". Μετά από πέντε ώρες, το βαθιά ριζωμένο ένστικτο της αναζήτησης τροφής για την επίτευξη της επιβίωσης - που στην δική μου περίπτωση είναι ρυθμισμένο πάνω από τα κανονικά όρια, εξ' ου και τα +30 κιλά- με κάνει να ξεχνάω όλες τις υποσχέσεις που μου έδωσα, όλες τις στιγμές που κοιτάχτηκα προφίλ στον καθρέφτη και έβλεπα να μεγαλώνει το ανεμογκάστρι μου, όλες τις φορές που έβρισα τον εαυτό μου μόλις η ζυγαριά σταματούσε ακόμη ψηλότερα από την προηγούμενη φορά της μέτρησης.
Ένας καπνιστής για παράδειγμα, ξέρει τι κακό του κάνει το κάπνισμα. Όλοι πλέον έχουμε γνώση και πετύχαμε σε κάποια στιγμή της ζωής μας τις γραφικότατες αφίσες με τους σάπιους πνεύμονες του καπνιστή σε αντιπαράθεση με τους ροδαλούς ενός μη καπνιστή, ταινίες με τους καθηλωμένους, ξεραμένους γέρους με την τραχειοτομή και την φιάλη οξυγόνου.

Όμως αυτό φαίνεται να μην πειράζει τον καπνιστή (μιλάω υποθετικά καθώς δεν καπνίζω ούτε ποτέ υπήρξα καπνιστής) στο να ξετυλίξει ακόμη ένα πακέτο από τα αγαπημένα του τσιγάρα και να γεμίσει τα πνευμόνια του με τον γκρίζο, θολό καπνό. Και πάλι καλά, ο λαίμαργος (βλέπε ΕΓΩ) απλά λειτουργεί υπερωριακά πάνω σε μια συνήθεια η οποία όμως στον βασικό ρυθμό της είναι απαραίτητη για να ζήσεις. Ο χοντρός απλά υπερβάλει σε ένα από τα θεμελιώδη του ένστικτα. Το τσιγάρο όμως δεν βασίζεται σε καμιά βασική ανάγκη. Δεν μας έφτιαξε η φύση για να καπνίζουμε "απλά, λίγο" και εμείς το παρακάναμε. Το να φέρεις ένα τσιγάρο στο στόμα είναι μια εντελώς αφύσικη κίνηση. Γιατί είναι πιο δύσκολο να το κόψεις παρά να χάσεις 10 κιλά;

Υπάρχουν πολλών ειδών συνήθειες. Μπορεί να τρως τα νύχια σου συνέχεια μέχρι να βρεις κόκκαλο. Μπορεί να είσαι εθισμένος σε ναρκωτικά, στο σεξ, στην ταχύτητα, στην μουσική, στα παράτολμα σπορ. Όλα πηγάζουν από τον ίδιο μηχανισμό. Όλα μας καθορίζουν και ολοκληρώνουν την εικόνα μας, είτε καλά είτε κακά. Έχουν γίνει η δεύτερη φύση μας.

Πως μπορούμε όμως να αλλάξουμε την φύση μας;

Αν κάποιος βρει την απάντηση, παρακαλώ να μου στείλει email.

Δεν θα 'χει πλέον πλάκα αν πάψω να φοβάμαι

Το πρωί σηκώθηκα να κάνω κάποια ψώνια. Στο τέλος της διαδρομής και με την σακούλα στα χέρια, πετάχτηκε στα δεξιά μου ένας μεγάλος μανιασμένος σκύλος με άγριες διαθέσεις και με επιθετικές ορέξεις.

Μέχρι εκείνη την στιγμή περπατούσα νωχελικά, βυθισμένος στις σκέψεις μου. Από εκείνη την στιγμή ένιωσα σαν να πετάγομαι απότομα από βαθύ ύπνο. Ένιωσα σαν γάτα που της επιτίθενται, όλη η ραχοκοκαλιά μου ηλεκτρίστηκε και αυτό το ρεύμα πέρασε ίσαμε πάνω στην πλάτη και στο σβέρκο μου....


Φοβήθηκα, ναι. Αλλά ένιωσα και ζωντανός. Ξύπνησε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Ήρθα σε επαφή με το πρωτόγονο εγώ μου και έσφιξα την σακούλα με τα βαριά αντικείμενα που κρατούσα στο χέρι μου,για παν ενδεχόμενο.

Φιλοσοφούμε την ζωή μας. Προσπαθούμε να εξηγήσουμε τα πάντα βάσει επιστήμης, συσσωρευμένης γνώσης και κάποιοι ενίοτε, μέσω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων. Αγωνιζόμαστε τόσο πολύ να απομακρυνθούμε από την πραγματική μας φύση, να θάψουμε τα ένστικτά μας και να γίνουμε "κοινωνοί" του πολιτισμού των τελευταίων 10.000 χρόνων ιστορίας, από τότε δηλαδή που από κυνηγοί-τροφοσυλέκτες, από έκθετοι στα φυσικά φαινόμενα και άμεσα εξαρτημένοι από το περιβάλλον μας, εγκατασταθήκαμε κάπου και γίναμε γεωργοί. Και το κάναμε για να νιώσουμε την σιγουριά ότι θα έχουμε να φάμε και την επόμενη μέρα. Για να σταματήσουμε να φοβόμαστε την βροχή και τον αέρα και το πεινασμένο θηρίο που πλέον βρίσκει εμπόδιο στην πόρτα της καλύβας μας. Πήραμε δηλαδή τον κυνηγό εαυτό μας και τον ντύσαμε γεωργό και τον φυλακίσαμε μέσα. Πέρασαν 10 χιλιετίες αλλά ακόμη όμως όπως φαίνεται δεν καταφέραμε να τον καταπνίξουμε, να τον ημερέψουμε. Όλο μας δείχνει σημάδια πως θέλει να ξεπηδήσει από μέσα μας και να ορμήξει εμπρός κρατώντας ένα ξύλο στο ένα χέρι και μια πέτρα στο άλλο. Να οσμιστεί τον αέρα, να τεντώσει τα αυτιά και να αναλύσει τον κάθε ήχο, να οξύνει την όρασή του και να γίνει υπερευαίσθητος στην παραμικρή κίνηση. Να γίνει κυνηγός και κυνηγημένος μαζί. Να γίνει και αυτός ζώο.

Ίσως γι' αυτό να μας ελκύει ο κίνδυνος. Γιατί κάτι μέσα μας μας συμβουλεύει να μη σταματήσουμε να φοβόμαστε γιατί θα περάσουμε σε κατάσταση λήθης. Θα απομακρυνθούμε κι άλλο από την πραγματική μας φύση. Θα μεταλλαχτούμε.

Ίσως γι' αυτό να καβαλάμε μηχανές σε δρόμους χωρίς να σκεφτόμαστε το αύριο, γι' αυτό ανεβαίνουμε στα βουνά και νιώθουμε σαν το σπίτι μας όταν βλέπουμε την μεγαλοσύνη της φύσης, γι' αυτό πηδάμε με αλεξίπτωτα, παίζουμε paintball, κάνουμε οτιδήποτε καταφέρει να μας εξομοιώσει το συναίσθημα του κυνηγού αλλά και του κυνηγημένου. Γιατί μας αρέσει. Γιατί νιώθουμε ζωντανοί. Γιατί, έχει πλάκα.

Έχω βάσιμες υποψίες ότι δεν θα έχει πλέον πλάκα, αν πάψω να φοβάμαι.
Γι' αυτό καλύτερα να πάψω πλέον να φιλοσοφώ και να καβαλήσω την μηχανή μου και να βάλω μόνο ένα στόχο. Όχι να βγω αλώβητος, όχι να τα καταφέρω στους δρόμους καρμανιόλες, αλλά να νιώσω ζωντανός.
Η ζωή έχει πλάκα αλλά μόνο όταν δημιουργούνται οι συνθήκες που την επιβουλεύονται...νομίζω.

Ανία, των κακών η γέννα

Είναι μέρες που βαριέμαι αφόρητα.
Τώρα που το καλοσκέφτομαι, αυτές είναι οι περισσότερες. Μέρες που περνάνε και όσο κι αν είναι κοντά χρονικά στο τώρα, ποτέ δεν θυμάσαι τι είχες κάνει συγκεκριμένα τότε.
Η ζωή μου κανονισμένη από το ρολόι του κινητού μου.
Αυτό με ξυπνάει στις 7:45 από Δευτέρα έως Παρασκευή.
Αυτό μου λέει ότι είναι ώρα να φύγω από την δουλειά και να πάω στο σπίτι. Για να κάνω τι; Ότι κάνω κάθε μέρα. Απλά να ζω. Η ίδια ρουτίνα, τις ίδιες ώρες.
Νιώθω ότι η καρέκλα του υπολογιστή και ο καναπές απέναντι από το χαζοκούτι έχουν γίνει προέκταση του πισινού μου. Όταν τις αποχωρίζεται νιώθει ένα κενό.
Δεν ήμουν ποτέ junkie συγκινήσεων. Αντιθέτως, μια ζωή πάσχιζα να "επιτύχω" να είμαι κύριος της ρουτίνας μου. Δεν είμαι άνθρωπος με πάθη και απέφευγα μια ζωή τα λάθη. ΟΚ. Το πέτυχα. Και τώρα;

Κάποτε έπαιρνα την κιθάρα μου στα χέρια και ξεχνούσα να την αφήσω. Τώρα έχω ξεχάσει τι έπαιζα και με πώρωνε.
Κάποτε άνοιγα στο άσχετο το Word και έγραφα αράδες με ρίμα και όταν τις ξαναδιάβαζα μου άρεσε αυτό που διάβαζα. Τώρα έχω ξεχάσει καν το συναίσθημα αυτής της δημιουργίας.
Κάποτε ονειρευόμουν απλά να φεύγω. Τώρα αυτή η σκέψη μπλοκέρνεται από ευτελή πράγματα όπως το χρήμα και ο χρόνος.

Τι είναι ευτυχία τελικά; Η καθημερινή σταθερότητα; Το να ξέρεις τι να περιμένεις και να ξαπλώνεις τα βράδυα με τον άνθρωπο που αγαπάς;
Ή μήπως η λαχτάρα του να νιώσεις όσα περισσότερα μπορείς; Το να μην ξέρεις που θα σε βρει το τέλος της αυριανής μέρας; Η συγκίνηση του αγνώστου και του ασταθούς;

Είναι πλέον αργά ή είναι ακόμη πολύ νωρίς;
Θυμάμαι την διαφήμιση γνωστού ουίσκι με έναν πιλότο που έκανε δρομολόγια με το μονοκινητήριό του πάνω από τα παγωμένα τοπία της Αλάσκα και τέλειωνε με την φράση "I've got the best job in the world".
Αυτός βρήκε το νόημα. Εμείς τι κάνουμε; Περιμένουμε να μας βρει από μόνο του ή το ψάχνουμε;

Κάποτε σε ένα κινέζικο ρεστοράντ που μου προσέφεραν ένα fortune cookie βρήκα μέσα την συμβουλή που έλεγε "Rely on your good judgement to lead you to your success". Από τότε το κρατάω 1,5 χρόνο τώρα στο πορτοφόλι μου. Κάποτε νόμιζα ότι με αντιπροσώπευε απόλυτα. Τώρα νομίζω ότι αυτή η "good judgement" μπορεί να είναι τελικά και η κατάρα μου. Να γίνω αυθόρμητος ή θα το μετανιώσω;

Ανία, των κακών η γέννα. Περνώντας σαν το σύννεφο, τέλος μιας εφηβείας.

Κεντώντας σαν μωρή παρθένα. Ενδελεχές ψηλάφισμα σ’ ό,τι έχει απομείνει.

Λησμόνησες ακόμη και αυτήν εδώ την πένα. Συνήθισες το παρελθόν να βλέπεις να σε φτύνει.

Ξεθώριασες σαν ζωγραφιά φτιαγμένη από χένα. Μορφή που σαν να θόλωσε, ανάλαμψε και σβήνει.

Και λίγη ποίηση

Ηµερήσιος

Ανυπαρξίας φόβος.
Ο µόνος δρόµος, πάντα αυτός που δεν ήθελες να δοκιµάσεις.
Χοροπηδάς σαν το παιδί στις διαβάσεις.
Κανείς δεν σταµατά. Και εσύ πεθαίνεις. Κάθε µέρα.

Τρέχεις. Πίσω όλο κοιτάς.
Κλαις σαν να ουρλιάζεις µα γελάς. Μια σκέψη, πως η νύχτα πάλι φτάνει.
Ο µουσικός στον δρόµο τον ήχο σου νοµίζεις ότι πιάνει.
Ανάµνηση. Ιδρώτας και βροχή. Και πάλι απ’ την αρχή. Το ίδιο. Κάθε µέρα

Γελάς. Μονάχος πια και όχι όπως παλιά.
Θολά, τους βάζεις τα γυαλιά, να µην σε βλέπουν όπως είσαι.
Και προσποιείσαι. Αν και αγχωµένος, τον δρόµο περνάς χωρίς να βλέπεις.
Φώτα που ξάφνου µεγαλώνουν. Κι έτσι πεθαίνεις. Κάθε µέρα.

Γεύση άσχηµη στην γλώσσα.
Έπαθες τόσα, µα και πάλι, τρελέ, θες να το ξαναζήσεις.
Πώς να ηρεµήσεις. Το σφύριγµα σου έγινε εµβατήριο.
Κοιτάς µην έχασες το εκάστοτε εισιτήριο. Και να το έχανες, το ίδιο κάνει.

Θες να χορέψεις.
Παλιές ορέξεις. Γέλιο που πέτρωσε µα θες να το θυµάσαι.
Συγκαταβατικά πάλι, κοιµάσαι. Ανάσες παίρνεις πλέον από συνήθεια.
∆εν σ’ αγαπούν αυτοί που θες. Έτσι πεθαίνεις. Κάθε µέρα.

Πώς να ‘βρεις πλέον µεγαλείο.
Σκονισµένος σαν µνηµείο. Αραχνιασµένη τώρα η κάθε σου ταινία.
Σαπίζεις τώρα από ανία. Μες στα παπούτσια σου γλιστράς.
Φωτογραφία ανφάς. Φλας σε τυφλώνει µα ήταν πάλι τ’ όνειρό σου.

Περιµένεις και τα αυτιά έχεις τεντώσει.
∆εν θέλεις τίποτε πλέον να τελειώσει, χωρίς εσύ να έχεις κάτι γι’ αυτό να πεις.
Θες ότι µείνει τελευταίο στο ποτήρι, να το πιεις.
Μα δηλητήριο σου αφήνουν. Και έτσι πεθαίνεις. Κάθε µέρα.

∆εν θες τούτο το ποίηµα να το κλείσεις.
∆εν θα τ’ αφήσεις µέχρι να βρεις ό,τι ζητάς.
Μπερδεύεσαι όταν τους µιλάς. Θέλεις να δείξεις και εσύ πως είσαι κάτι.
ΜΑ ΕΙΣΑΙ ΑΠΑΤΗ. Και θα περάσεις. Μία γεννάς αποτυχία. Κάθε µέρα.

Εξέλιξη κι ανέλιξη. Μα είπες και πάλι «Μείνε».
Ζαλίζεσαι απ’ το ίδιο σου το «είναι» και το κεφάλι σου γυρίζει.
∆εν είσαι ήρωας, κάτι που ξεχωρίζει. Στεναχωριέσαι.
Και τυραννιέσαι απ’ την πικρή αλήθεια. Θα πεθάνεις. Σαν κάθε µέρα.

Και έτσι πεθαίνεις. Κάθε µέρα.
Είναι αυτό που λένε, ο θάνατός σου…, ηµερήσιος.
Και όπως θα ‘θελες να γράψουν, «Τούτος εδώ, σαν ποιητής, ήτανε γνήσιος».
Κλείνεις παράγραφο µε ρίµα. Χαµογελάς πικρά. ∆ακρύζεις και αυτοκτονείς.

Τουρκικά Σχολικά Εγχειρίδια

Το παρακάτω θέμα, αν και απ' ότι φαίνεται δεν είναι νέο στην ειδησιογραφία το άκουσα το πρωί, σε πρωινή εκπομπή, όπου διάβαζαν τις εφημερίδες και από 'τι έμαθα έπαιξε και παλαιότερα ως chain-mail.

Παράθεση:

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝ ΑΛΥΤΡΩΤΙΣΜΟ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ. Ο άκρατος ανθελληνισμός των τουρκικών βιβλίων «Υπό ελληνική κατοχή βρίσκονται τα νησιά του Αιγαίου»! Αυτό διδάσκονται στο σχολείο οι Τούρκοι μαθητές,την ώρα που η Ελλάδα διαγράφει τη Σφαγή της Σμύρνης από τα σχολικά της εγχειρίδια στο όνομα μιας αμφιλεγόμενης ελληνοτουρκικής προσέγγισης... Ενώ το βιβλίο Ιστορίας που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στην ΣΤ' Δημοτικού εξυμνεί τις «προοδευτικές» προσπάθειες των Οθωμανών να ενισχύσουν την εκπαίδευση των Ελλήνων κατά την Τουρκοκρατία -και ξεχνάει το κρυφό σχολειό- το αντίστοιχο εγχειρίδιο της γείτονος διδάσκει στους Τούρκους μαθητές ότι: -Σελίδα19: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή». -Σελίδα 21: «Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη». (!!!) -Σελίδα 65: «Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία». -Σελίδα 110: «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930.Έτσι η Χίος,η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας.Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα». Αυτά και άλλα πολλά αλιεύει κάποιος από την πρώτη κιόλας ανάγνωση του βιβλίου Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου οκταετούς υποχρεωτικής φοίτησης. Το συγκεκριμένο σύγγραμμα που τιτλοφορείται τα «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (Ege Denizinde Turk Haklari) και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη γείτονα το 1955 με την υπογραφή του Τούρκου καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά προπαγανδίζεται παράλληλα και ως απαραίτητο ανάγνωσμα για τις μεγαλύτερες ηλικίες. Η Ιστορία στη γειτονική χώρα έχει διαμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό από τον ίδιο τον Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος μετά την πλήρη επικράτησή του επιδόθηκε σε μία τεράστια προσπάθεια να προσδώσει ιστορική εντοπιότητα στο τουρκικό στοιχείο της Μικράς Ασίας. Βάση των αυθαίρετων ιστορικών θεωριών τις οποίες σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές ακαδημίες και στις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας,όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου-μεταξύ αυτών και ο ελληνικός- ήταν τουρκικής προέλευσης!Φτάνουν στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες,Μυκηναίους,Ίωνες,Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο.Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες,οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού»,του «μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και πολιτισμούς»! Χαρακτηριστική είναι η -τουλάχιστον παράδοξη- ανακοίνωση του Τούρκου ιστορικού Χασάν Τζεμίλ: «Ο κλασικός ελληνικός πολιτισμός δεν είναι ανεξάρτητος.Ο ελληνικός πολιτισμός είναι ιωνικός,ο οποίος με τη σειρά του γεννήθηκε από τον αιγιακό.Αυτός ο αιγιακός πολιτισμός της Δυτικής Ανατολίας,τον οποίο κληρονόμησε ο ελληνικός,εμπνεύστηκε και δημιουργήθηκε μόνο μετά την επαφή με τον χετιτικό πολιτισμό που ήταν...τουρκικός» (Ege medeniyetinin menseine umumi bir bakis,Αγκυρα) Ακόμη πιο προχωρήμενη είναι η εργασία του Σελαχατίν Σαλιζίκ (Turk Yunan iliskileri ve filiki eteria) όπου περιλαμβάνονται αλλόκοτοι ισχυρισμοί όπως ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία και δεν είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο,ότι οι Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο το...2480 π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος,Ηρόδοτος,Ιπποκράτης,Πυθαγόρας και Όμηρος ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής.Η εργασία του εγκρίθηκε απ' το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία...

Παλαιότερα υπήρχε το πιο σύντομο ανέκδοτο "Αλβανός τουρίστας"... Νομίζω πως τώρα δημιουργείται άλλο σύντομο ανέκδοτο "Αρχαίος Τούρκος"...
(και για να κάνουμε πλάκα)....
Όπως το βλέπω αλάνια...
-Τα νησιά του Αιγαίου και την Θράκη θα τα πάρουν οι τούρκοι.
-Την ανατολική μακεδονία θα την πάρουν οι Βούλγαροι
-Την κεντρική και δυτική οι Σκοπιανοί
-Την Ήπειρο, οι Αλβανοί
-Τα Ιόνια και την δυτική Ελλάδα, οι Ιταλοί
-Την Κρήτη οι Αιγύπτιοι...

Και οι υπόλοιποι Έλληνες θα στριμωχτούμε σε Πελλοπόνησο και Στερεά... Καλά θα' ναι μωρέ... Μικρό, συμμαζεμένο κράτος. Κάτι σαν το Μονακό...

Και εμείς πάμε και καταθέτουμε στεφάνια στο μνημείο του "εκσυγχρονιστή" Κεμάλ. Και εμείς οργανώνουμε μοτοσυκλετιστικούς γύρους, μαραθώνιους, αδελφοποιήσεις πόλεων με τους Τούρκους.
Έχουμε παρερμηνεύσει το ρητό "Make Love Not War" νομίζοντας πως "Make Love" σημαίνει μόνο να σκύβουμε και να τον τρώμε (...με το συμπάθειο)...

Και έχουμε τους "εξυγχρονιστές", "διεθνιστές", "ευρωπαϊστές", τους ανθρώπους που θέλουν να γίνουμε "πολιτισμένοι" (δίνοντας μια δικιά τους έννοια στον πολιτισμό) να κατηγορούν τον οποιονδήποτε θέτει τέτοια λογικά ερωτήματα ως "Ελληναρά" και "Φασίστα" και "Δεξιό" και "Οπισθοδρομικό".

-Δεν προτείνω μίσος
-Δεν προτείνω πόλεμο
-Δεν προτείνω ανωτερότητες φυλών και τέτοιες μπαρουφολογίες

-Προτείνω να ανοίξουμε λίγο τα μάτια μας
-Προτείνω να αρχίσουμε να ενδιαφερόμαστε και να αγαπάμε το χώμα που πατάμε
-Προτείνω να σταματήσουμε να αυτοχαρακτηριζόμαστε συνεχώς οι δεινόσαυροι, τα "θύματα της εξέλιξης" δηλαδή, καταδικασμένοι να εξαφανιστούμε για να υπερτερήσουν πιο "προοδευτικές ιδέες" καταδιωκούμενοι από την φοβία να μη μας ανακυρήξουν εραστές της επταετούς δικτατορίας.

Σε έχω βαρεθεί νεοέλληνα γιατί...

1) Για όλα σου φταίνε οι άλλοι και ποτέ εσύ
2) Βρίζεις τους ίδιους πολιτικούς που αργότερα πας και ψηφίζεις και μετά βρίζεις τους άλλους που τους έβγαλαν
3) Σε ενοχλούν οι βρώμικοι δρόμοι αλλά σβήνεις το τσιγάρο σου στο πεζοδρόμιο και πετάς κάτω το άδειο σου πακέτο
4) Βρίζεις τον κηφινισμό του δημοσίου υπαλλήλου αλλά φιλάς την ποδιά που κατούρησε ο πολιτικός που τόσα χρόνια βρίζεις για να σου βάλει τον κανακάρη σου που τον ανάθρεψες με φραπέ και μπουζούκια, κλητήρα στο ΙΚΑ για να κάθεται και να πληρώνεται για αυτό που ΔΕΝ κάνει.
5) Λες ότι όλοι οι άλλοι δεν οδηγούν σωστά αλλά περνάς με κόκκινο γιατί το είδες σαν "βαθύ πορτοκαλί" και επειδή φοβάσαι μη προλάβει και σου φάει την γκόμενα κάποιος άλλος με καλύτερο αμάξι
6) Καταριέσαι τον εμπρηστή που έβαλε φωτιά στο βουνό αλλά κάνεις και σχέδια για το πως θα καταφέρεις να βάλεις κάνα θεμέλιο σε εκείνο το σημείο που σου άρεσε όταν πήγες βόλτα πέρσι την Πρωτομαγιά και έστρωσες κάτω κιλίμι για να τσιμπήσετε κάτι και μετά έκρυψες την νάυλον σακούλα με τα σκουπίδια πίσω από τον θάμνο.
7) Σου φταίει η εξουσία όταν βρέχει και σου παίρνει το σπίτι ο χείμαρος αντί να σου φταίει η μ@λ...κία που σε δέρνει που πήγες και έχτισες ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΡΕΜΑ.
8) Σιχτιρίζεις τα δημόσια οικονομικά της χώρας αλλά όταν πας και αγοράζεις κράνος λες στον πωλητή "Δώσμου το 50€ φθηνότερα και ΜΗ μου κόβεις απόδειξη".
9) Θες να θεωρείσαι αντάξιος ένδοξων προγόνων αλλά δεν διστάζεις να συμφωνήσεις με την ανθελληνική άποψη ότι ήμασταν έθνος ομοφυλόφυλων παιδεραστών.
10) Κλαίγεσαι συνέχεια ότι δεν σου μένουν λεφτά στην τσέπη γιατί στα παίρνουν οι πολιτικοί που 30 χρόνια βρίζεις αλλά θεωρείς κοινωνική καταξίωση να στριμωχτείς σε μια γωνιά ενός σκοτεινού, αποπνικτικά ζεστού, γεμάτου καπνού σκυλάδικου και να ξοδέψεις 200€ για να χαζέψεις από μακρυά τα μπούτια και τα βυζιά της 45άρας αοιδού που όχι μόνο δεν μπορείς να ακούσεις αλλά και να μπορούσες δεν θα 'θελες, μόνο και μόνο για να κομπάσεις την επόμενη μέρα στον συνάδελφό σου στο γραφείο όταν θα κάνεις 1,5 ώρα διάλειμα για καφέ.
11) Το παίζεις σοσσιαλιστής, μιλάς για αγώνες στους δρόμους, για κοινωνική δικαιοσύνη και για κοινωνικό κράτος υπέρ των φτωχών και εσύ βγάζεις 4.000€ τον μήνα ώστε να μπορείς να γεμίζεις με βενζίνη το Mercedez αμάξι σου και την BMW μηχανή σου.
12) Εκθειάζεις τους ξένους και τον τρόπο ζωής τους και από την άλλη καταδικάζεις τον ολοκληρωτισμό που ασκούν οι χώρες τους. Σε εκστασιάζει το μέγεθος του ΜΕΤΡΟ του Λονδίνου αλλά δεν σαρέσουν οι δεκάδες χιλιάδες κάμερες στους δρόμους. Θεοποιείς το σοσιαλιστικό σύστημα της Σουηδίας αλλά αν πήγαινες και εσύ να ζήσεις σε ένα μέρος με 10 μήνες βαρύ χειμώνα, πίστεψέ με, δεν θα μπορούσες να ήσουν λιγότερο σοσιαλιστής από αυτούς που χουν ήδη εκεί.

Ο καθένας κοιμάται όπως στρώνει

1) Δεν θα λυπηθώ κανένα πρεζόνι. Δεν του πρωτοέβαλα εγώ την βελόνα στην φλέβα, μόνος του την έβαλε
2) Δεν θα λυπηθώ κανέναν μηχανόβιο που σύρθηκε με την πλάτη στην καυτή άσφαλτο αν αυτός αποφάσισε να ξεκινήσε από τα φανάρια με σούζα.
3) Δεν θα λυπηθώ κανέναν παχουλό ζητιάνο που μου πουλάει μπιχλιμπίδια στην καφετέρια γιατί αυτός έχει περισσότερα λεφτά από όσα πρόκειται εγώ ποτέ να δω.
4) Δεν θα λυπηθώ αυτόν που πεθαίνει από καρκίνο στα πνευμόνια. Ας μην το παιζε μάγκας να αρχίσει το τσιγάρο επειδή ήθελε να εντυπωσιάσει την Κίτσα την συμμαθήτριά του, 30 χρόνια πριν.
5) Δεν θα λυπηθώ τον άεργο συμβασιούχο που κλαίγεται ότι δεν έχει δουλειά. Αν ήθελε να θρέψει την οικογένειά του θα πουλούσε κάστανα στον δρόμο ή θα γινόταν αχθοφόρος και θα ταλαιπωρούσε την μεσούλα του αλλιώς από το να την επιβαρύνει κουβαλώντας τα πολύχρωμα πανώ.

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΡΕ

Κανείς δεν σας φταίει για αυτό που βλέπετε κάθε μέρα στους δρόμους παρα μόνο εσείς και οι γονείς σας απ' όπου κληρονομήσατε την κακή νοοτροπία. Δεν σας φταίει σε τίποτα η Ελλάδα, οι Έλληνες θα 'πρεπε να σας φταίνε. Και οι Έλληνες είμαστε ΕΜΕΙΣ. ΟΛΟΙ ΜΑΣ. Είμαστε τσιμπούρια στο τομάρι ενός σκύλου και αντί να μας φταίει η κακιά μας φύση, μας φταίει ο σκύλος.

Υποκριτές....

Clarkson Vs The World

Σερφάρωντας πέτυχα μια ιστοσελίδα με άρθρα από τον Jeremy Clarkson.



Για όσους δεν κατέχουν είναι ο κύριος συντελεστής της πασίγνωστης εκπομπής του bbc σχετικά με τους 4 τροχούς, ονόματι Top Gear (παίζεται στην Ελλάδα από τον ΣΚΑΙ)

Ωραία, είπα μέσα μου... Ο τύπος έχει (συνήθως) πλάκα, κάτσε να διαβάσω τι λέει. Το άρθρο λέγεται Clarkson Vs The World και υποτίθεται ότι τα χώνει στις άλλες χώρες (βλ. Ιταλία, Γερμανία κτλ) για τα αυτοκίνητα που βγάζουν. Μέχρι που έπεσε το μάτι μου σε κάποια σχόλια εντελώς μειωτικά για την Ελλάδα.

Παράδειγμα 1

Παράθεση:

Can I "do" China? Oh, what the hell. I went there once, back in 1986, and it was without any shadow of doubt the worst place in the whole world. Think of Greece without the cooking and you're on the right track.

Δηλαδή ο κύριος Κόρνα (βλ. κλάρκσον) υποννοεί ότι το μόνο που σώζει την Ελλάδα από το να είναι το χειρότερο μέρος στον κόσμο είναι η μαγειρική της.

Παράδειγμα 2

Παράθεση:

It turns out that hotel staff in Corfu don’t actually like it when we do the conga through reception at two in the morning and then rush into the gardens with one another to catch chlamydia. They think this sort of thing is antisocial.

και

Παράθεση:

Stop carefully and think: have you ever seen a French person on a foreign holiday? Italy is full of Germans. Spain is full of Brits. Greece is full of dust and homosexuals.

Δηλαδή ότι είμαστε παράλογοι που θεωρούμε αντικοινωνικές τις αηδίες που κάνουν οι βρετανοί τουρίστες στην Κέρκυρα και ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει τίποτε άλλο από σκόνη και ομοφυλόφυλους. Ο βρετανός είπε ΕΜΑΣ τους Έλληνες, ομοφυλόφυλλους.


Δεν ξέρω αν έχει μεγάλη τηλεθέαση, μεγάλη πλάκα, μεγάλο IQ ή μεγάλη γενικότερα...

Προσωπικά πρόκειται να απαγορεύσω στον εαυτό μου να ξαναδεί οτιδήποτε στο οποίο ο συγκεκριμένος αυθάδης, βρωμιάρης λέει τις απόψεις του.