Δεν θα 'χει πλέον πλάκα αν πάψω να φοβάμαι

Το πρωί σηκώθηκα να κάνω κάποια ψώνια. Στο τέλος της διαδρομής και με την σακούλα στα χέρια, πετάχτηκε στα δεξιά μου ένας μεγάλος μανιασμένος σκύλος με άγριες διαθέσεις και με επιθετικές ορέξεις.

Μέχρι εκείνη την στιγμή περπατούσα νωχελικά, βυθισμένος στις σκέψεις μου. Από εκείνη την στιγμή ένιωσα σαν να πετάγομαι απότομα από βαθύ ύπνο. Ένιωσα σαν γάτα που της επιτίθενται, όλη η ραχοκοκαλιά μου ηλεκτρίστηκε και αυτό το ρεύμα πέρασε ίσαμε πάνω στην πλάτη και στο σβέρκο μου....


Φοβήθηκα, ναι. Αλλά ένιωσα και ζωντανός. Ξύπνησε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Ήρθα σε επαφή με το πρωτόγονο εγώ μου και έσφιξα την σακούλα με τα βαριά αντικείμενα που κρατούσα στο χέρι μου,για παν ενδεχόμενο.

Φιλοσοφούμε την ζωή μας. Προσπαθούμε να εξηγήσουμε τα πάντα βάσει επιστήμης, συσσωρευμένης γνώσης και κάποιοι ενίοτε, μέσω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων. Αγωνιζόμαστε τόσο πολύ να απομακρυνθούμε από την πραγματική μας φύση, να θάψουμε τα ένστικτά μας και να γίνουμε "κοινωνοί" του πολιτισμού των τελευταίων 10.000 χρόνων ιστορίας, από τότε δηλαδή που από κυνηγοί-τροφοσυλέκτες, από έκθετοι στα φυσικά φαινόμενα και άμεσα εξαρτημένοι από το περιβάλλον μας, εγκατασταθήκαμε κάπου και γίναμε γεωργοί. Και το κάναμε για να νιώσουμε την σιγουριά ότι θα έχουμε να φάμε και την επόμενη μέρα. Για να σταματήσουμε να φοβόμαστε την βροχή και τον αέρα και το πεινασμένο θηρίο που πλέον βρίσκει εμπόδιο στην πόρτα της καλύβας μας. Πήραμε δηλαδή τον κυνηγό εαυτό μας και τον ντύσαμε γεωργό και τον φυλακίσαμε μέσα. Πέρασαν 10 χιλιετίες αλλά ακόμη όμως όπως φαίνεται δεν καταφέραμε να τον καταπνίξουμε, να τον ημερέψουμε. Όλο μας δείχνει σημάδια πως θέλει να ξεπηδήσει από μέσα μας και να ορμήξει εμπρός κρατώντας ένα ξύλο στο ένα χέρι και μια πέτρα στο άλλο. Να οσμιστεί τον αέρα, να τεντώσει τα αυτιά και να αναλύσει τον κάθε ήχο, να οξύνει την όρασή του και να γίνει υπερευαίσθητος στην παραμικρή κίνηση. Να γίνει κυνηγός και κυνηγημένος μαζί. Να γίνει και αυτός ζώο.

Ίσως γι' αυτό να μας ελκύει ο κίνδυνος. Γιατί κάτι μέσα μας μας συμβουλεύει να μη σταματήσουμε να φοβόμαστε γιατί θα περάσουμε σε κατάσταση λήθης. Θα απομακρυνθούμε κι άλλο από την πραγματική μας φύση. Θα μεταλλαχτούμε.

Ίσως γι' αυτό να καβαλάμε μηχανές σε δρόμους χωρίς να σκεφτόμαστε το αύριο, γι' αυτό ανεβαίνουμε στα βουνά και νιώθουμε σαν το σπίτι μας όταν βλέπουμε την μεγαλοσύνη της φύσης, γι' αυτό πηδάμε με αλεξίπτωτα, παίζουμε paintball, κάνουμε οτιδήποτε καταφέρει να μας εξομοιώσει το συναίσθημα του κυνηγού αλλά και του κυνηγημένου. Γιατί μας αρέσει. Γιατί νιώθουμε ζωντανοί. Γιατί, έχει πλάκα.

Έχω βάσιμες υποψίες ότι δεν θα έχει πλέον πλάκα, αν πάψω να φοβάμαι.
Γι' αυτό καλύτερα να πάψω πλέον να φιλοσοφώ και να καβαλήσω την μηχανή μου και να βάλω μόνο ένα στόχο. Όχι να βγω αλώβητος, όχι να τα καταφέρω στους δρόμους καρμανιόλες, αλλά να νιώσω ζωντανός.
Η ζωή έχει πλάκα αλλά μόνο όταν δημιουργούνται οι συνθήκες που την επιβουλεύονται...νομίζω.

Ανία, των κακών η γέννα

Είναι μέρες που βαριέμαι αφόρητα.
Τώρα που το καλοσκέφτομαι, αυτές είναι οι περισσότερες. Μέρες που περνάνε και όσο κι αν είναι κοντά χρονικά στο τώρα, ποτέ δεν θυμάσαι τι είχες κάνει συγκεκριμένα τότε.
Η ζωή μου κανονισμένη από το ρολόι του κινητού μου.
Αυτό με ξυπνάει στις 7:45 από Δευτέρα έως Παρασκευή.
Αυτό μου λέει ότι είναι ώρα να φύγω από την δουλειά και να πάω στο σπίτι. Για να κάνω τι; Ότι κάνω κάθε μέρα. Απλά να ζω. Η ίδια ρουτίνα, τις ίδιες ώρες.
Νιώθω ότι η καρέκλα του υπολογιστή και ο καναπές απέναντι από το χαζοκούτι έχουν γίνει προέκταση του πισινού μου. Όταν τις αποχωρίζεται νιώθει ένα κενό.
Δεν ήμουν ποτέ junkie συγκινήσεων. Αντιθέτως, μια ζωή πάσχιζα να "επιτύχω" να είμαι κύριος της ρουτίνας μου. Δεν είμαι άνθρωπος με πάθη και απέφευγα μια ζωή τα λάθη. ΟΚ. Το πέτυχα. Και τώρα;

Κάποτε έπαιρνα την κιθάρα μου στα χέρια και ξεχνούσα να την αφήσω. Τώρα έχω ξεχάσει τι έπαιζα και με πώρωνε.
Κάποτε άνοιγα στο άσχετο το Word και έγραφα αράδες με ρίμα και όταν τις ξαναδιάβαζα μου άρεσε αυτό που διάβαζα. Τώρα έχω ξεχάσει καν το συναίσθημα αυτής της δημιουργίας.
Κάποτε ονειρευόμουν απλά να φεύγω. Τώρα αυτή η σκέψη μπλοκέρνεται από ευτελή πράγματα όπως το χρήμα και ο χρόνος.

Τι είναι ευτυχία τελικά; Η καθημερινή σταθερότητα; Το να ξέρεις τι να περιμένεις και να ξαπλώνεις τα βράδυα με τον άνθρωπο που αγαπάς;
Ή μήπως η λαχτάρα του να νιώσεις όσα περισσότερα μπορείς; Το να μην ξέρεις που θα σε βρει το τέλος της αυριανής μέρας; Η συγκίνηση του αγνώστου και του ασταθούς;

Είναι πλέον αργά ή είναι ακόμη πολύ νωρίς;
Θυμάμαι την διαφήμιση γνωστού ουίσκι με έναν πιλότο που έκανε δρομολόγια με το μονοκινητήριό του πάνω από τα παγωμένα τοπία της Αλάσκα και τέλειωνε με την φράση "I've got the best job in the world".
Αυτός βρήκε το νόημα. Εμείς τι κάνουμε; Περιμένουμε να μας βρει από μόνο του ή το ψάχνουμε;

Κάποτε σε ένα κινέζικο ρεστοράντ που μου προσέφεραν ένα fortune cookie βρήκα μέσα την συμβουλή που έλεγε "Rely on your good judgement to lead you to your success". Από τότε το κρατάω 1,5 χρόνο τώρα στο πορτοφόλι μου. Κάποτε νόμιζα ότι με αντιπροσώπευε απόλυτα. Τώρα νομίζω ότι αυτή η "good judgement" μπορεί να είναι τελικά και η κατάρα μου. Να γίνω αυθόρμητος ή θα το μετανιώσω;

Ανία, των κακών η γέννα. Περνώντας σαν το σύννεφο, τέλος μιας εφηβείας.

Κεντώντας σαν μωρή παρθένα. Ενδελεχές ψηλάφισμα σ’ ό,τι έχει απομείνει.

Λησμόνησες ακόμη και αυτήν εδώ την πένα. Συνήθισες το παρελθόν να βλέπεις να σε φτύνει.

Ξεθώριασες σαν ζωγραφιά φτιαγμένη από χένα. Μορφή που σαν να θόλωσε, ανάλαμψε και σβήνει.

Και λίγη ποίηση

Ηµερήσιος

Ανυπαρξίας φόβος.
Ο µόνος δρόµος, πάντα αυτός που δεν ήθελες να δοκιµάσεις.
Χοροπηδάς σαν το παιδί στις διαβάσεις.
Κανείς δεν σταµατά. Και εσύ πεθαίνεις. Κάθε µέρα.

Τρέχεις. Πίσω όλο κοιτάς.
Κλαις σαν να ουρλιάζεις µα γελάς. Μια σκέψη, πως η νύχτα πάλι φτάνει.
Ο µουσικός στον δρόµο τον ήχο σου νοµίζεις ότι πιάνει.
Ανάµνηση. Ιδρώτας και βροχή. Και πάλι απ’ την αρχή. Το ίδιο. Κάθε µέρα

Γελάς. Μονάχος πια και όχι όπως παλιά.
Θολά, τους βάζεις τα γυαλιά, να µην σε βλέπουν όπως είσαι.
Και προσποιείσαι. Αν και αγχωµένος, τον δρόµο περνάς χωρίς να βλέπεις.
Φώτα που ξάφνου µεγαλώνουν. Κι έτσι πεθαίνεις. Κάθε µέρα.

Γεύση άσχηµη στην γλώσσα.
Έπαθες τόσα, µα και πάλι, τρελέ, θες να το ξαναζήσεις.
Πώς να ηρεµήσεις. Το σφύριγµα σου έγινε εµβατήριο.
Κοιτάς µην έχασες το εκάστοτε εισιτήριο. Και να το έχανες, το ίδιο κάνει.

Θες να χορέψεις.
Παλιές ορέξεις. Γέλιο που πέτρωσε µα θες να το θυµάσαι.
Συγκαταβατικά πάλι, κοιµάσαι. Ανάσες παίρνεις πλέον από συνήθεια.
∆εν σ’ αγαπούν αυτοί που θες. Έτσι πεθαίνεις. Κάθε µέρα.

Πώς να ‘βρεις πλέον µεγαλείο.
Σκονισµένος σαν µνηµείο. Αραχνιασµένη τώρα η κάθε σου ταινία.
Σαπίζεις τώρα από ανία. Μες στα παπούτσια σου γλιστράς.
Φωτογραφία ανφάς. Φλας σε τυφλώνει µα ήταν πάλι τ’ όνειρό σου.

Περιµένεις και τα αυτιά έχεις τεντώσει.
∆εν θέλεις τίποτε πλέον να τελειώσει, χωρίς εσύ να έχεις κάτι γι’ αυτό να πεις.
Θες ότι µείνει τελευταίο στο ποτήρι, να το πιεις.
Μα δηλητήριο σου αφήνουν. Και έτσι πεθαίνεις. Κάθε µέρα.

∆εν θες τούτο το ποίηµα να το κλείσεις.
∆εν θα τ’ αφήσεις µέχρι να βρεις ό,τι ζητάς.
Μπερδεύεσαι όταν τους µιλάς. Θέλεις να δείξεις και εσύ πως είσαι κάτι.
ΜΑ ΕΙΣΑΙ ΑΠΑΤΗ. Και θα περάσεις. Μία γεννάς αποτυχία. Κάθε µέρα.

Εξέλιξη κι ανέλιξη. Μα είπες και πάλι «Μείνε».
Ζαλίζεσαι απ’ το ίδιο σου το «είναι» και το κεφάλι σου γυρίζει.
∆εν είσαι ήρωας, κάτι που ξεχωρίζει. Στεναχωριέσαι.
Και τυραννιέσαι απ’ την πικρή αλήθεια. Θα πεθάνεις. Σαν κάθε µέρα.

Και έτσι πεθαίνεις. Κάθε µέρα.
Είναι αυτό που λένε, ο θάνατός σου…, ηµερήσιος.
Και όπως θα ‘θελες να γράψουν, «Τούτος εδώ, σαν ποιητής, ήτανε γνήσιος».
Κλείνεις παράγραφο µε ρίµα. Χαµογελάς πικρά. ∆ακρύζεις και αυτοκτονείς.

Τουρκικά Σχολικά Εγχειρίδια

Το παρακάτω θέμα, αν και απ' ότι φαίνεται δεν είναι νέο στην ειδησιογραφία το άκουσα το πρωί, σε πρωινή εκπομπή, όπου διάβαζαν τις εφημερίδες και από 'τι έμαθα έπαιξε και παλαιότερα ως chain-mail.

Παράθεση:

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝ ΑΛΥΤΡΩΤΙΣΜΟ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ. Ο άκρατος ανθελληνισμός των τουρκικών βιβλίων «Υπό ελληνική κατοχή βρίσκονται τα νησιά του Αιγαίου»! Αυτό διδάσκονται στο σχολείο οι Τούρκοι μαθητές,την ώρα που η Ελλάδα διαγράφει τη Σφαγή της Σμύρνης από τα σχολικά της εγχειρίδια στο όνομα μιας αμφιλεγόμενης ελληνοτουρκικής προσέγγισης... Ενώ το βιβλίο Ιστορίας που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στην ΣΤ' Δημοτικού εξυμνεί τις «προοδευτικές» προσπάθειες των Οθωμανών να ενισχύσουν την εκπαίδευση των Ελλήνων κατά την Τουρκοκρατία -και ξεχνάει το κρυφό σχολειό- το αντίστοιχο εγχειρίδιο της γείτονος διδάσκει στους Τούρκους μαθητές ότι: -Σελίδα19: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή». -Σελίδα 21: «Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη». (!!!) -Σελίδα 65: «Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία». -Σελίδα 110: «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930.Έτσι η Χίος,η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας.Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα». Αυτά και άλλα πολλά αλιεύει κάποιος από την πρώτη κιόλας ανάγνωση του βιβλίου Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου οκταετούς υποχρεωτικής φοίτησης. Το συγκεκριμένο σύγγραμμα που τιτλοφορείται τα «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (Ege Denizinde Turk Haklari) και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη γείτονα το 1955 με την υπογραφή του Τούρκου καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά προπαγανδίζεται παράλληλα και ως απαραίτητο ανάγνωσμα για τις μεγαλύτερες ηλικίες. Η Ιστορία στη γειτονική χώρα έχει διαμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό από τον ίδιο τον Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος μετά την πλήρη επικράτησή του επιδόθηκε σε μία τεράστια προσπάθεια να προσδώσει ιστορική εντοπιότητα στο τουρκικό στοιχείο της Μικράς Ασίας. Βάση των αυθαίρετων ιστορικών θεωριών τις οποίες σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές ακαδημίες και στις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας,όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου-μεταξύ αυτών και ο ελληνικός- ήταν τουρκικής προέλευσης!Φτάνουν στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες,Μυκηναίους,Ίωνες,Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο.Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες,οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού»,του «μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και πολιτισμούς»! Χαρακτηριστική είναι η -τουλάχιστον παράδοξη- ανακοίνωση του Τούρκου ιστορικού Χασάν Τζεμίλ: «Ο κλασικός ελληνικός πολιτισμός δεν είναι ανεξάρτητος.Ο ελληνικός πολιτισμός είναι ιωνικός,ο οποίος με τη σειρά του γεννήθηκε από τον αιγιακό.Αυτός ο αιγιακός πολιτισμός της Δυτικής Ανατολίας,τον οποίο κληρονόμησε ο ελληνικός,εμπνεύστηκε και δημιουργήθηκε μόνο μετά την επαφή με τον χετιτικό πολιτισμό που ήταν...τουρκικός» (Ege medeniyetinin menseine umumi bir bakis,Αγκυρα) Ακόμη πιο προχωρήμενη είναι η εργασία του Σελαχατίν Σαλιζίκ (Turk Yunan iliskileri ve filiki eteria) όπου περιλαμβάνονται αλλόκοτοι ισχυρισμοί όπως ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία και δεν είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο,ότι οι Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο το...2480 π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος,Ηρόδοτος,Ιπποκράτης,Πυθαγόρας και Όμηρος ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής.Η εργασία του εγκρίθηκε απ' το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία...

Παλαιότερα υπήρχε το πιο σύντομο ανέκδοτο "Αλβανός τουρίστας"... Νομίζω πως τώρα δημιουργείται άλλο σύντομο ανέκδοτο "Αρχαίος Τούρκος"...
(και για να κάνουμε πλάκα)....
Όπως το βλέπω αλάνια...
-Τα νησιά του Αιγαίου και την Θράκη θα τα πάρουν οι τούρκοι.
-Την ανατολική μακεδονία θα την πάρουν οι Βούλγαροι
-Την κεντρική και δυτική οι Σκοπιανοί
-Την Ήπειρο, οι Αλβανοί
-Τα Ιόνια και την δυτική Ελλάδα, οι Ιταλοί
-Την Κρήτη οι Αιγύπτιοι...

Και οι υπόλοιποι Έλληνες θα στριμωχτούμε σε Πελλοπόνησο και Στερεά... Καλά θα' ναι μωρέ... Μικρό, συμμαζεμένο κράτος. Κάτι σαν το Μονακό...

Και εμείς πάμε και καταθέτουμε στεφάνια στο μνημείο του "εκσυγχρονιστή" Κεμάλ. Και εμείς οργανώνουμε μοτοσυκλετιστικούς γύρους, μαραθώνιους, αδελφοποιήσεις πόλεων με τους Τούρκους.
Έχουμε παρερμηνεύσει το ρητό "Make Love Not War" νομίζοντας πως "Make Love" σημαίνει μόνο να σκύβουμε και να τον τρώμε (...με το συμπάθειο)...

Και έχουμε τους "εξυγχρονιστές", "διεθνιστές", "ευρωπαϊστές", τους ανθρώπους που θέλουν να γίνουμε "πολιτισμένοι" (δίνοντας μια δικιά τους έννοια στον πολιτισμό) να κατηγορούν τον οποιονδήποτε θέτει τέτοια λογικά ερωτήματα ως "Ελληναρά" και "Φασίστα" και "Δεξιό" και "Οπισθοδρομικό".

-Δεν προτείνω μίσος
-Δεν προτείνω πόλεμο
-Δεν προτείνω ανωτερότητες φυλών και τέτοιες μπαρουφολογίες

-Προτείνω να ανοίξουμε λίγο τα μάτια μας
-Προτείνω να αρχίσουμε να ενδιαφερόμαστε και να αγαπάμε το χώμα που πατάμε
-Προτείνω να σταματήσουμε να αυτοχαρακτηριζόμαστε συνεχώς οι δεινόσαυροι, τα "θύματα της εξέλιξης" δηλαδή, καταδικασμένοι να εξαφανιστούμε για να υπερτερήσουν πιο "προοδευτικές ιδέες" καταδιωκούμενοι από την φοβία να μη μας ανακυρήξουν εραστές της επταετούς δικτατορίας.

Σε έχω βαρεθεί νεοέλληνα γιατί...

1) Για όλα σου φταίνε οι άλλοι και ποτέ εσύ
2) Βρίζεις τους ίδιους πολιτικούς που αργότερα πας και ψηφίζεις και μετά βρίζεις τους άλλους που τους έβγαλαν
3) Σε ενοχλούν οι βρώμικοι δρόμοι αλλά σβήνεις το τσιγάρο σου στο πεζοδρόμιο και πετάς κάτω το άδειο σου πακέτο
4) Βρίζεις τον κηφινισμό του δημοσίου υπαλλήλου αλλά φιλάς την ποδιά που κατούρησε ο πολιτικός που τόσα χρόνια βρίζεις για να σου βάλει τον κανακάρη σου που τον ανάθρεψες με φραπέ και μπουζούκια, κλητήρα στο ΙΚΑ για να κάθεται και να πληρώνεται για αυτό που ΔΕΝ κάνει.
5) Λες ότι όλοι οι άλλοι δεν οδηγούν σωστά αλλά περνάς με κόκκινο γιατί το είδες σαν "βαθύ πορτοκαλί" και επειδή φοβάσαι μη προλάβει και σου φάει την γκόμενα κάποιος άλλος με καλύτερο αμάξι
6) Καταριέσαι τον εμπρηστή που έβαλε φωτιά στο βουνό αλλά κάνεις και σχέδια για το πως θα καταφέρεις να βάλεις κάνα θεμέλιο σε εκείνο το σημείο που σου άρεσε όταν πήγες βόλτα πέρσι την Πρωτομαγιά και έστρωσες κάτω κιλίμι για να τσιμπήσετε κάτι και μετά έκρυψες την νάυλον σακούλα με τα σκουπίδια πίσω από τον θάμνο.
7) Σου φταίει η εξουσία όταν βρέχει και σου παίρνει το σπίτι ο χείμαρος αντί να σου φταίει η μ@λ...κία που σε δέρνει που πήγες και έχτισες ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΡΕΜΑ.
8) Σιχτιρίζεις τα δημόσια οικονομικά της χώρας αλλά όταν πας και αγοράζεις κράνος λες στον πωλητή "Δώσμου το 50€ φθηνότερα και ΜΗ μου κόβεις απόδειξη".
9) Θες να θεωρείσαι αντάξιος ένδοξων προγόνων αλλά δεν διστάζεις να συμφωνήσεις με την ανθελληνική άποψη ότι ήμασταν έθνος ομοφυλόφυλων παιδεραστών.
10) Κλαίγεσαι συνέχεια ότι δεν σου μένουν λεφτά στην τσέπη γιατί στα παίρνουν οι πολιτικοί που 30 χρόνια βρίζεις αλλά θεωρείς κοινωνική καταξίωση να στριμωχτείς σε μια γωνιά ενός σκοτεινού, αποπνικτικά ζεστού, γεμάτου καπνού σκυλάδικου και να ξοδέψεις 200€ για να χαζέψεις από μακρυά τα μπούτια και τα βυζιά της 45άρας αοιδού που όχι μόνο δεν μπορείς να ακούσεις αλλά και να μπορούσες δεν θα 'θελες, μόνο και μόνο για να κομπάσεις την επόμενη μέρα στον συνάδελφό σου στο γραφείο όταν θα κάνεις 1,5 ώρα διάλειμα για καφέ.
11) Το παίζεις σοσσιαλιστής, μιλάς για αγώνες στους δρόμους, για κοινωνική δικαιοσύνη και για κοινωνικό κράτος υπέρ των φτωχών και εσύ βγάζεις 4.000€ τον μήνα ώστε να μπορείς να γεμίζεις με βενζίνη το Mercedez αμάξι σου και την BMW μηχανή σου.
12) Εκθειάζεις τους ξένους και τον τρόπο ζωής τους και από την άλλη καταδικάζεις τον ολοκληρωτισμό που ασκούν οι χώρες τους. Σε εκστασιάζει το μέγεθος του ΜΕΤΡΟ του Λονδίνου αλλά δεν σαρέσουν οι δεκάδες χιλιάδες κάμερες στους δρόμους. Θεοποιείς το σοσιαλιστικό σύστημα της Σουηδίας αλλά αν πήγαινες και εσύ να ζήσεις σε ένα μέρος με 10 μήνες βαρύ χειμώνα, πίστεψέ με, δεν θα μπορούσες να ήσουν λιγότερο σοσιαλιστής από αυτούς που χουν ήδη εκεί.

Ο καθένας κοιμάται όπως στρώνει

1) Δεν θα λυπηθώ κανένα πρεζόνι. Δεν του πρωτοέβαλα εγώ την βελόνα στην φλέβα, μόνος του την έβαλε
2) Δεν θα λυπηθώ κανέναν μηχανόβιο που σύρθηκε με την πλάτη στην καυτή άσφαλτο αν αυτός αποφάσισε να ξεκινήσε από τα φανάρια με σούζα.
3) Δεν θα λυπηθώ κανέναν παχουλό ζητιάνο που μου πουλάει μπιχλιμπίδια στην καφετέρια γιατί αυτός έχει περισσότερα λεφτά από όσα πρόκειται εγώ ποτέ να δω.
4) Δεν θα λυπηθώ αυτόν που πεθαίνει από καρκίνο στα πνευμόνια. Ας μην το παιζε μάγκας να αρχίσει το τσιγάρο επειδή ήθελε να εντυπωσιάσει την Κίτσα την συμμαθήτριά του, 30 χρόνια πριν.
5) Δεν θα λυπηθώ τον άεργο συμβασιούχο που κλαίγεται ότι δεν έχει δουλειά. Αν ήθελε να θρέψει την οικογένειά του θα πουλούσε κάστανα στον δρόμο ή θα γινόταν αχθοφόρος και θα ταλαιπωρούσε την μεσούλα του αλλιώς από το να την επιβαρύνει κουβαλώντας τα πολύχρωμα πανώ.

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΡΕ

Κανείς δεν σας φταίει για αυτό που βλέπετε κάθε μέρα στους δρόμους παρα μόνο εσείς και οι γονείς σας απ' όπου κληρονομήσατε την κακή νοοτροπία. Δεν σας φταίει σε τίποτα η Ελλάδα, οι Έλληνες θα 'πρεπε να σας φταίνε. Και οι Έλληνες είμαστε ΕΜΕΙΣ. ΟΛΟΙ ΜΑΣ. Είμαστε τσιμπούρια στο τομάρι ενός σκύλου και αντί να μας φταίει η κακιά μας φύση, μας φταίει ο σκύλος.

Υποκριτές....

Clarkson Vs The World

Σερφάρωντας πέτυχα μια ιστοσελίδα με άρθρα από τον Jeremy Clarkson.



Για όσους δεν κατέχουν είναι ο κύριος συντελεστής της πασίγνωστης εκπομπής του bbc σχετικά με τους 4 τροχούς, ονόματι Top Gear (παίζεται στην Ελλάδα από τον ΣΚΑΙ)

Ωραία, είπα μέσα μου... Ο τύπος έχει (συνήθως) πλάκα, κάτσε να διαβάσω τι λέει. Το άρθρο λέγεται Clarkson Vs The World και υποτίθεται ότι τα χώνει στις άλλες χώρες (βλ. Ιταλία, Γερμανία κτλ) για τα αυτοκίνητα που βγάζουν. Μέχρι που έπεσε το μάτι μου σε κάποια σχόλια εντελώς μειωτικά για την Ελλάδα.

Παράδειγμα 1

Παράθεση:

Can I "do" China? Oh, what the hell. I went there once, back in 1986, and it was without any shadow of doubt the worst place in the whole world. Think of Greece without the cooking and you're on the right track.

Δηλαδή ο κύριος Κόρνα (βλ. κλάρκσον) υποννοεί ότι το μόνο που σώζει την Ελλάδα από το να είναι το χειρότερο μέρος στον κόσμο είναι η μαγειρική της.

Παράδειγμα 2

Παράθεση:

It turns out that hotel staff in Corfu don’t actually like it when we do the conga through reception at two in the morning and then rush into the gardens with one another to catch chlamydia. They think this sort of thing is antisocial.

και

Παράθεση:

Stop carefully and think: have you ever seen a French person on a foreign holiday? Italy is full of Germans. Spain is full of Brits. Greece is full of dust and homosexuals.

Δηλαδή ότι είμαστε παράλογοι που θεωρούμε αντικοινωνικές τις αηδίες που κάνουν οι βρετανοί τουρίστες στην Κέρκυρα και ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει τίποτε άλλο από σκόνη και ομοφυλόφυλους. Ο βρετανός είπε ΕΜΑΣ τους Έλληνες, ομοφυλόφυλλους.


Δεν ξέρω αν έχει μεγάλη τηλεθέαση, μεγάλη πλάκα, μεγάλο IQ ή μεγάλη γενικότερα...

Προσωπικά πρόκειται να απαγορεύσω στον εαυτό μου να ξαναδεί οτιδήποτε στο οποίο ο συγκεκριμένος αυθάδης, βρωμιάρης λέει τις απόψεις του.