Μαθητικές Παρελάσεις

Αν και πολλοί θα περίμεναν το αντίθετο από μένα, δηλώνω βροντερά ΚΑΤΑ των μαθητικών παρελάσεων.
Δεν διαμαρτύρομαι για τον τρόπο που γίνονται
Δεν διαμαρτύρομαι για την ομοιομορφία ή για το ότι οι κοντοί μπαίνουν στο τέλος μπροστά από τους ψηλούς.

Απλά δεν βρίσκω κανέναν λόγο για αυτό το πανηγυράκι όπως το καταντούν οι κρατικοδίαιτοι "λειτουργοί" της εκπαίδευσης και το γιορτάζουν τα 15χρονα με την αίσθηση χαβαλέ και χαλαρότητας.
Δεν βρίσκω απλά τον λόγο γιατί τα μέλη της μαθητικής κοινότητας να παρελαύνουν.

Η παρέλαση είναι ένα εργαλείο.
-Γίνεται από τους στρατούς των χωρών για να δείξουν σε αυτούς που τους επιβουλεύονται, το αξιόμαχό τους
-Γίνεται από τους κατακτητές για να γνωρίσουν οι κατακτημένοι τους δυνάστες τους
-Γίνεται από τους απελευθερωτές για να γιορτάσουν μαζί με τον κόσμο την απελευθέρωση
-Γίνεται από τους βετεράνους των πολέμων για να τους βλέπουν οι υπόλοιποι και να θυμούνται και να παραδειγματίζονται.

Τι μήνυμα λοιπόν δίνουν ή/και λαμβάνουν τα γεμάτα ορμές και σπυριά πιτσιρίκια που το μόνο που σκέφτονται είναι το ότι χάνουν μάθημα και το πότε θα τελειώσει η παρέλαση για να πάνε να φάνε παγωτό; (τουλάχιστον εγώ έτσι σκεφτόμουν τότε).


ΝΑΙ στην στρατιωτική παρέλαση που με κάνει να νιώθω δέος και σιγουριά για το αξιόμαχό μας (δίκαια ή όχι, είναι άλλη συζήτηση)
ΟΧΙ στην μαθητική παρέλαση που με κάνει να ντρέπομαι για αυτή την γενιά του Playstation που παρελαύνουν σαν κοπάδια, ασυντόνιστα και άχαρα μπροστά από τις παρφουμαρισμένες και με φρέσκια περμανάντ, μανάδες τους που με χαρά χαιρετούν το θρεφτάρι τους και τους φωνάζουν "Λούλη, χαμογέλα για την κάμερα".


Είμαι λοιπόν κατά των μαθητικών παρελάσεων, αλλά για την περίπτωση που αυτές γίνονται είμαι ΚΑΤΑ στο να σηκώνουν αλλοδαποί την σημαία.

Κάποιοι ρωτούν -"Μα άμα είναι αριστούχοι την αξίζουν".
Και εγώ αντι-ρωτώ -"Και τι είναι η σημαία φίλτατοι για να δίνεται στον καλύτερο μαθητή και μάλιστα αλλοδαπό; Δώρο, λάφυρο"?

Η σημαία είναι σύμβολο του λαού μας. Είναι σύμβολο των αγώνων και της ιστορίας μας. Είναι ΕΛΛΗΝΙΚΟ σύμβολο.
Στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, η ανάρτησή της είναι υπενθύμιση της αντίστασής μας ενάντια των Ιταλών και των Αλβανών. Είναι τουλάχιστον ειρωνεία να δωρίζουμε την σημαία σε έναν Αλβανό όταν μάλιστα υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να είναι εγγονός κάποιου που πολέμησε ενάντια σε αυτή την σημαία.

Είμαι ενάντια στο να δίνεται η σημαία απλά στους αριστούχους έστω και αν είναι έλληνες. Θα προτιμούσα να δίνεται σε κάποιον που να είχε επιδείξει ζήλο ώστε να μαζέψει, να παρουσιάσει να απαγγείλει σχετικό ιστορικό υλικό ή έστω να συμμετάσχει σε μια σχολική εκδήλωση μνήμης των κατορθωμάτων αλλά και της δυστυχίας του λαού μας κατά την διάρκεια των αμέτρητων πολέμων.

Εγώ αν ήμουν Αλβανός θα το θεωρούσα ντροπή μου να σηκώσω την ελληνική σημαία γιατί θα ήταν σαν να πρόδιδα τις ρίζες μου.

Η παράφραση της λέξης "Ρατσισμός"

Ρατσιστής σημαίνει ότι έχεις την πεποίθηση πως η δική σου φυλή έχει χαρακτηριστικά που την κάνει ανώτερη από κάποια άλλη φυλή. Αυτό είναι παντελώς παράλογο και σχεδόν αστείο αφού και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά να είχαμε ως φυλές στις απαρχές της ιστορίας, το DNA μας έχει δεχτεί τόσες πολλές προσμίξεις που δεν μπορούμε να μιλάμε για "καθαρότητες φυλών".

Όποιος πιστεύει ότι όλοι οι άνθρωποι σαν όντα ήμαστε ίσοι, όσο απέχθεια και να τρέφει για κάποια άλλη φυλή ΔΕΝ μπορεί να θεωρείται ρατσιστής. Ίσως "ξενόφοβος" αλλά από την άλλη ξενόφοβος είσαι αν δεν γνωρίζεις κάτι. Αν όμως έχεις βιώσει συμπεριφορές και καταστάσεις που πηγάζουν από τις πράξεις ενός λαού με τους οποίους κυριολεκτικά συζείς τα τελευταία 16-17 χρόνια τότε δεν μπορείς να πεις ότι σου είναι "ξένοι" αυτοί ώστε να τους φοβάσαι επειδή όλοι έχουμε έναν έμφυτο φόβο για το άγνωστο. Όχι. Τους ξέρουμε πολύ καλά.

Με έχουν χαρακτηρίσει πολλές φορές ρατσιστή, ακόμη και η ίδια μου η μητέρα η οποία έχει βαφτίσει κιόλας αλβανάκι πριν χρόνια αφού πρώτα έκανε πολύμηνο αγώνα για να το πάει στο Ωνάσειο για να το εγχειρήσουν για το πρόβλημα καρδιάς που είχε. Κι αυτό γιατί; Γιατί δηλώνω αγανακτισμένος από την άνοδο της εγκληματικόςτητας που έχει αποδεδειγμένα να κάνει με το "ξένο στοιχείο". Γιατί βλέπω ότι το κράτος σε πολλές περιπτώσεις ευνοεί το να μην είσαι έλληνας. Γιατί βλέπω ότι αυτοί που δηλώνουν έλληνες ενώ προφανώς δεν είναι, έχουν καλύτερες κοινωνικές παροχές (π.χ. εργατική εστία). Δεν είσαι όμως αυτόματα κακός επειδή γεννήθηκες Αλβανός, Ρουμάνος, Ρώσσος κτλ.
Κανείς δεν δείχνει (ή δεν θέλει) να καταλάβει αυτό που θέλω να περάσω ως άποψη.

ΔΕΝ γεννιέσαι κλέφτης.
ΔΕΝ γεννιέσαι κακοποιό στοιχείο.
ΔΕΝ γεννιέσαι τεμπέλης ή απατεώνας.

Όλα αυτά είναι μιμητικές συμπεριφορές (mimics) που υιοθετείς από το περιβάλλον σου. Όλα είναι στοιχεία που έχουν ήδη αναπτύξει ως συμπεριφορά τα άτομα του στενού σου κύκλου, τα οποία λογικά ανήκουν στην ίδια φυλή.

Άρα, δεν μπορούμε να πούμε ότι μία φυλή έχει κακή ή καλή συμπεριφορά λόγω των γονιδίων του αλλά λόγω της κεκτημένης ανα τους αιώνες νοοτροπίας τους.
Ποιός σου λέει ότι αν πάρεις ένα μωρό από τις φτωχογειτονιές της Μπανγκόγκ και το αναθρέψεις σωστά σε "πολιτισμένο" περιβάλλον δεν θα μπορέσει να γίνει ένας αυριανός πρωθυπουργός ή καθηγητής πανεπιστημίου;

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε τις ίδιες δυνατότητες, αλλιώς θα ήμασταν χωρισμένοι σε υπάνθρωπους και υπεράνθρωπους.

Όσο τώρα για τους μετανάστες στην χώρα μας. Όπως είπα φταίει η νοοτροπία τους. Οι περισσότεροι προερχόμενοι από το πρώην ανατολικό μπλοκ είχαν μάθει σε άσχημες συνθήκες, απομόνωσης, εξαθλίωσης, κρατικής τρομοκρατίας και πέρασαν δύσκολα με αποτέλεσμα να αναπτύξουν περισσότερο το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, να είναι καχύποπτοι με τους άλλους και να έχουν ως πρωταρχικό σκοπό της ζωής τους την όσο καλύτερη επιβίωσή τους σε βάρος πολλές φορές των γύρω τους. Δεν φταίνε αυτοί γι' αυτό. Φταίνε όμως αυτοί που ενώ έχουν ξεπεράσει τις κακές συνθήκες της πρότερης ζωής τους δεν έχουν αντίστοιχα αλλάξει τις συμπεριφορές τους.

ΔΕΝ είμαι ρατσιστής με το να λέω ότι το ελληνικό κράτος θα έπρεπε να δίνει περισσότερη σημασία στους έλληνες.
Σκεφτείτε μια οικογένεια.
Τι θα σε νοιάξει περισσότερο; Αν το δικό σου παιδί θα έχει να φάει, να ντυθεί και να λάβει την κατάλληλη εκπαίδευση ή βάζεις ως πρωταρχικό σου σκοπό να τα δώσεις όλα αυτά στο παιδί του γείτονα; Σίγουρα το δικό σου παιδί θα είναι η πρώτη σου προτεραιότητα.
Όπως, και μετά, είναι πιθανότερο και λογικότερο το δικό σου παιδί να σε αγαπάει και να σε νοιάζεται περισσότερο παρά το παιδί του γείτονα.

Γι' αυτό μη περιμένουμε ποτέ οι Αλβανοί και οι Ρουμάνοι και οι Πακιστανοί να αγαπήσουν την Ελλάδα.
Γι' αυτό θα πρέπει ΕΜΕΙΣ οι ΕΛΛΗΝΕΣ να ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ την Ελλάδα. Κι ας μας πληγώνει. Είναι η μάνα μας όπως και να έχει και εμείς είμαστε υπεύθυνοι για το αν δεν είναι όπως θα την θέλαμε.

40 χρόνια χωρίς τον ΤΣΕ...ε, και;

Ανέκαθεν ήμουν αντίθετος της νοοτροπίας "κάνω επανάσταση μόνο για την επανάσταση".
Ο Ερνέστο Γκεβάρα ήταν ένας αργεντίνος γιατρός που την είδε "κάπως" και άρχισε να τρέχει όπου υπήρχε επανάσταση. Σαν να λέμε "Όπου χαρά και πανηγύρι...". Όπου έβλεπε καπνό και ταραχή, έπαιρνε το φουσέκι του και βουρ. Ίσως πίστευε ότι πολεμούσε για έναν καλύτερο κόσμο, αυτό δεν μπορεί να του το στερήσει κανείς. Ίσως πίστευε ότι ο μόνος τρόπος για να αλλάξεις κάτι σε αυτό τον κόσμο ήταν να κάνεις συνεχώς ένοπλες επαναστάσσεις. Έτυχε σε μια από τις επαναστάσεις όπου έλαβε μέρος σε μια τρίτη χώρα, να τον σκοτώσουν. Αναμενόμενο. Και πάλι τυχερός ήταν που κατάφερε να λάβει μέρος σε όσες έλαβε. Γιατί όπως λένε "If you live by the sword you will die by the sword". Εξάλλου ας μην αγιοποιούμε το έργο του. Ήταν ένας από τους βασικούς παράγοντες για την εγκαθίδρυση μιας από τις μακροβιότερες δικτατορίες που είδε ποτέ η σύγχρονη ιστορία. Εκτός κι αν νομίζουμε ότι το καθεστώς του Κάστρο είναι το αποκορύφωμα της δημοκρατίας. Εξάλλου Μαρξ διάβαζαν κι οι δυο τους, δεν νομίζω να είχαν νταλκά να αναβιώσουν το πολίτευμα της Αθήνας της εποχής του Περικλέους. Και στο καθεστώς αυτό αν και κομμουνιστικό, η εξουσία κάθε άλλο παρα πηγάζει από την εργατική τάξη. Αν ήταν έτσι δεν θα εγκατέλειπαν το νησί κάθε χρόνο τόσοι χιλιάδες κουβανοί καβαλώντας μια σανίδα και με κίνδυνο να τους φάνε οι καρχαρίες. Καλή η κούβα, αν είσαι τουρίστας με μούτσο πέσος και άλλο να είσαι κουβανός.
Ναι. Αυτό που τον ώθησε να πολεμήσει στην Κούβα ήταν οι άθλιες συνθήκες διαβίωσής του κουβανικού λαού, που τις είχε καταγράψει στα νεανικά του ταξίδια. Γι' αυτό βοήθησε την επανάσταση. Μήπως όμως οι πράξεις του οδήγησαν ώστε τώρα αυτοί που πεινούσαν να τρώνε με χρυσά κουτάλια? Ο Κάστρο και η οικογένειά του, και οι ευνοούμενοί του, ίσως... Ο κοσμάκης όμως ακόμη πεινάει.

Varadero, εκτός από την γνωστή μοτοσυκλέτα, είναι και τουριστικό θέρετρο στην Κούβα για ΠΟΛΥ πλούσιους τουρίστες. Το ξέρετε ότι, αν είσαι κουβανός και δεν ανήκεις στο υπηρετικό προσωπικό, δεν σου επιτρέπεται να προσεγγίσεις από μίλια μακρυά? Η επανάσταση των φτωχών, για να περνούν καλά οι πλούσιοι. Η επιτομή της δημοκρατίας.

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ.


Είμαστε άβουλοι αποδέκτες νταντυγουορχολιστικών εικόνων που μας σερβίρονται ως νέα ποπ κουλτούρα την οποία εμείς χωνεύουμε ως εξαιρετικά εύπεπτη. Ένα πρόσωπό που έγινε cult μορφή και κολλήθηκε σε κούπες καφέ και μπλουζάκια.

Τι παραπάνω, ή καλύτερο έκανε ή ήταν ο Γκεβάρα από δικούς μας επαναστάτες όπως ο Κολοκοτρώνης, ο Μπότσαρης ή ο Κανάρης (όπου ο τελευταίος, αν δεν κάνω λάθος, πολιτεύτηκε μετά την ίδρυση του Ελληνικού κράτους, όπως δηλαδή και ο Γκεβάρα).
Αυτοί τουλάχιστον ήταν Έλληνες που επαναστάτησαν για την Ελλάδα και ξεσηκώθηκαν εναντίων των τούρκων, όχι αργεντινοί που ξεσηκώθηκαν ενάντια σε μια δικτατορία σε ξένο κράτος μόνο και μόνο για να δημιουργήσουν μια άλλη. Δυστυχώς τότε δεν υπήρχαν φωτογράφοι, διεθνή μέσα ενημέρωσης και τηλεόραση για να δημιουργήσουν τον μύθο τους και να τον μοσχοπουλήσουν σαν μπλουζάκια και αφίσες και ρολόγια.

Ας σκεφτούμε λίγο λοιπόν πριν να πορωθούμε...
Ο Τσε είναι μόνο ένας ανάμεσα στους εκατομμύρια άλλους ήρωες που πολέμησαν για αυτό που πίστευαν ότι ήταν το σωστό. Τι τον κάνει όμως να ξεχωρίζει; Άσε που από την άλλη υπάρχουν και απόψεις περι του αντιθέτου. Ο Humberto Fontova έβγαλε ένα βιβλίο με τίτλο “Exposing the Real Che Guevara and the Useful Idiots Who Idolize Him” όπου παρουσιάζει τον Γκεβάρα ως χομοφοβικό ρατσιστή, όπου είχε διατάξει την φυλάκιση και εκτέλεση χιλιάδων ανδρών, γυναικών, ακόμη και παιδιών. Ποιός λέει τελικά την αλήθεια; Ποιός είναι ο αληθινός Γκεβάρα; Προσωπικά; Δεν μου καίγεται καρφί. Είμαι σαρκοφάγος και δεν τρώω κουτόχορτα.

Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι

Πόσο εύκολο είναι για κάποιον άνθρωπο να αλλάξει τις συνήθειές του; Πόσο εύκολο είναι να καταπιέσει ορέξεις, αυτόματες συμπεριφορές, τυφλά εκτελούμενες κινήσεις και επίκτητα ένστικτα για να ακολουθήσει, με διάρκεια, κάτι άλλο καινούργιο, ή απλά να καταφέρει να διακόψει κάτι που συνεχίζει να κάνει χρόνια τώρα;

Εγώ για παράδειγμα προσπαθώ να κάνω δίαιτα από τα 16 μου. Κάθε μέρα ξυπνάω και λέω "Σήμερα είναι η μέρα που θα αρχίσεις κάτι καινούργιο, κάτι καλύτερο για σένα και θα το κρατήσεις, θα το συνεχίσεις μέχρι να επιτύχεις τον σκοπό σου". Μετά από πέντε ώρες, το βαθιά ριζωμένο ένστικτο της αναζήτησης τροφής για την επίτευξη της επιβίωσης - που στην δική μου περίπτωση είναι ρυθμισμένο πάνω από τα κανονικά όρια, εξ' ου και τα +30 κιλά- με κάνει να ξεχνάω όλες τις υποσχέσεις που μου έδωσα, όλες τις στιγμές που κοιτάχτηκα προφίλ στον καθρέφτη και έβλεπα να μεγαλώνει το ανεμογκάστρι μου, όλες τις φορές που έβρισα τον εαυτό μου μόλις η ζυγαριά σταματούσε ακόμη ψηλότερα από την προηγούμενη φορά της μέτρησης.
Ένας καπνιστής για παράδειγμα, ξέρει τι κακό του κάνει το κάπνισμα. Όλοι πλέον έχουμε γνώση και πετύχαμε σε κάποια στιγμή της ζωής μας τις γραφικότατες αφίσες με τους σάπιους πνεύμονες του καπνιστή σε αντιπαράθεση με τους ροδαλούς ενός μη καπνιστή, ταινίες με τους καθηλωμένους, ξεραμένους γέρους με την τραχειοτομή και την φιάλη οξυγόνου.

Όμως αυτό φαίνεται να μην πειράζει τον καπνιστή (μιλάω υποθετικά καθώς δεν καπνίζω ούτε ποτέ υπήρξα καπνιστής) στο να ξετυλίξει ακόμη ένα πακέτο από τα αγαπημένα του τσιγάρα και να γεμίσει τα πνευμόνια του με τον γκρίζο, θολό καπνό. Και πάλι καλά, ο λαίμαργος (βλέπε ΕΓΩ) απλά λειτουργεί υπερωριακά πάνω σε μια συνήθεια η οποία όμως στον βασικό ρυθμό της είναι απαραίτητη για να ζήσεις. Ο χοντρός απλά υπερβάλει σε ένα από τα θεμελιώδη του ένστικτα. Το τσιγάρο όμως δεν βασίζεται σε καμιά βασική ανάγκη. Δεν μας έφτιαξε η φύση για να καπνίζουμε "απλά, λίγο" και εμείς το παρακάναμε. Το να φέρεις ένα τσιγάρο στο στόμα είναι μια εντελώς αφύσικη κίνηση. Γιατί είναι πιο δύσκολο να το κόψεις παρά να χάσεις 10 κιλά;

Υπάρχουν πολλών ειδών συνήθειες. Μπορεί να τρως τα νύχια σου συνέχεια μέχρι να βρεις κόκκαλο. Μπορεί να είσαι εθισμένος σε ναρκωτικά, στο σεξ, στην ταχύτητα, στην μουσική, στα παράτολμα σπορ. Όλα πηγάζουν από τον ίδιο μηχανισμό. Όλα μας καθορίζουν και ολοκληρώνουν την εικόνα μας, είτε καλά είτε κακά. Έχουν γίνει η δεύτερη φύση μας.

Πως μπορούμε όμως να αλλάξουμε την φύση μας;

Αν κάποιος βρει την απάντηση, παρακαλώ να μου στείλει email.