Τι ωραία έννοια. Έννοια παρόμοια με ρεύμα ζωγραφικής.
-Εδώ έχουμε ένα πίνακα του τάδε, θαυμάσιο παράδειγμα του "ιμπρεσιονισμού"
-Εδώ έχουμε μια συμπεριφορά του τάδε, θαυμάσιο παράδειγμα της "ελληνικής πραγματικότητας". Τόσο ποιητικό.
Ο λόγος για το τσιγάρο και την τραγελαφική του απαγόρευση.
Κάποτε ήμουν αντικαπνιστής. Δεν κάπνιζα (ούτε καπνίζω) αλλά δεν ήθελα και οι άλλοι να καπνίζουν. Όχι για μένα, αλλά για αυτούς τους ίδιους. Ήθελα να τους σώσω βλέπεις.
Στα πλαίσια αλλαγής φιλοσοφίας μου τα τελευταία χρόνια και της υιοθέτησης 2 "δογμάτων", του "Μην προσπαθείς να σώσεις κανέναν που δεν θέλει" και "Πάτα στον κάλο αυτόν που σου πατάει τον δικό σου", αποφάσισα να εγκαταλείψω την σταυροφορία μου και να ενεργώ μόνο όπου καταπατούνται τα δικά μου δίκαια.Δεν χρειάζεται να μπω σε εκτενείς αναλύσεις περί της κατάστασης στην Ελλάδα όσον αφορά την σχετικά πρόσφατη "απαγόρευση του τσιγάρου" και το ότι αυτή κατέληξε να είναι το επόμενο σύντομο εθνικό ανέκδοτο μετά το "αλβανός τουρίστας". Όλοι ζούμε σε αυτή την χώρα και έχουμε την στοιχειώδη νοημοσύνη να καταλάβουμε.
Επίσης δεν χρειάζεται να αναφέρω το πόσο γελοία είναι η έκφραση "δικαιώματα καπνιστών". ΠΡΟΣΟΧΗ δεν μιλάω για τα δικαιώματα των "ανθρώπων" που καπνίζουν αλλά των "καπνιστών".
Και όπως πάντα θα μιλήσω με παραλληλισμούς.
Κάνεις μπάνιο σε μια παραλία αμέριμνος με τα παιδιά σου. Έχεις δικαίωμα να κάνεις μπάνιο γιατί οι παραλίες είναι δημόσιο αγαθό. Στην υπέρτατη στιγμή χαλάρωσης ακούς το επαναλαμβανόμενο μπιπ μπιπ μπιπ ενώς φορτηγού εκκενώσεως βόθρων που κάνει όπισθεν τόσο ώστε να μπορεί να πετάξει το "πολύτιμο" φορτίο του στην θάλασσα δίπλα ακριβώς από εκεί που κάνεις μπάνιο.
Διαμαρτύρεσαι. Ο συμπαθής σκατατζής χαϊδεύει το μουστάκι του και σου λέει εντελώς ευγενικά "Έχω και εγώ δικαιώματα. Οι παραλίες είναι δημόσιες. Αν δεν αδειάσω, αν δεν δουλέψω δεν θα έχω να ταΐσω τα παιδιά μου". Και του λες πολύ ευγενικά επίσης "Γιατί δεν πας σε συγκεκριμένο μέρος όπου είναι προορισμένο να κάνεις αυτό που κάνεις τώρα εδώ μπροστά μας" και συνεχίζει εξοργισμένος να σου φωνάζει "Έχω και 'γω δικαιώματα και είσαι ρατσιστής που θέλεις να με διώξεις, πληρώνω και εγώ φόρους, άσε με στην πίκρα μου έχω και την μανούλα μου στο νοσοκομείο".
Θα μου πείτε υπερβολή. Δεν την βλέπω την υπερβολή. Όλους όσους ΔΕΝ είμαστε σκατατζήδες (καμία παρεξήγηση για το όσο συμπαθές όσο και ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ αυτό, επάγγελμα) μας ενοχλεί απίστευτα η μπόχα της εκκένωσης. Τους μόνους που δεν ενοχλεί γιατί την έχουν συνηθίσει είναι οι ίδιοι οι σκατατζήδες.
Το ίδιο δεν συμβαίνει με τους καπνιστές και τους μη καπνιστές; Συμβαίνει κάτι άλλο; Οπότε παλέφτε για τα δίκια σας αδέρφια εκκενωτές. Διεκδικήστε ίσα δικαιώματα με όλους τους άλλους. ΤΕΡΜΑ ο ρατσισμός των συνδεδεμένων με το δημόσιο σύστημα αποχέτευσης. Εσείς κλέφτες θα γίνετε;
...
Απευθύνομαι λοιπόν σε όλους εμάς τους ΜΗ καπνιστές, τους "ρατσιστές" και τους "απάνθρωπους" που δεν νοιάζονται για τα δικαιώματα των συνανθρώπων τους.
Τσ τσ τσ τσ...
Καλές οι διαμαρτυρίες αλλά πρέπει να περάσουμε στην αντεπίθεση. Κατεβάζω πρόταση.
Και ερωταπαντώ. Τι άλλο έχει τα χαρακτηριστικά του τσιγάρου;
Δηλαδή βρωμάει και είναι δυσάρεστο σε όλους τους άλλους αλλά όχι σε αυτόν που το κάνει;
Νομίζω ότι το παραπάνω παράδειγμα του σκατατζή πρέπει να σας έδωσε ένα hint.
Η ΚΛΑΝΙΑ. Ακριβώς.
Είναι πολλές φορές τόσο βρωμερή, άλλες πιο Light, άλλες σύντομη και άλλες δεν λέει να σταματήσει.
Οπότε για να μην πολυλογούμε. Την επόμενη φορά που θα μπείτε σε ένα γραφείο ή γενικότερα σε έναν χώρο κλειστό όπου δεν θα έπρεπε να καπνίζουν αλλά παρόλα αυτά το κάνουν, μην διστάσετε αδέρφια. Βάλτε όλη σας την δύναμη, πιεστείτε, κατ' ανάγκη βρέξτε και την κοιλιά σας με κρύο νερό για να κρυώσετε και αμολύστε την. Όχι απλά αμολύστε την, αλλά ΒΡΟΝΤΗΞΤΕ ΤΗΝ.
Έχει σημασία. Το να ακουστεί έχει μεγαλύτερη σημασία από το να μυρίσει. Πρέπει να κάνει αισθητή την παρουσία της.
Οι άλλοι φυσικά θα διαμαρτυρηθούν. Θα σας κοιτάξουν με αηδία και με βλέμμα που θα λέει "Μα τι κάνει αυτός είναι σοβαρός; Δεν βλέπει ότι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι εδώ πέρα;"
Αν και δεν έχετε υποχρέωση να τους εξηγήσετε γιατί κάνετε αυτό που κάνετε (εξάλλου ούτε και οι καπνιστές μπορούν να εξηγήσουν με λόγια την φυσική τους ανάγκη να καπνίζουν) αν θέλετε πείτε τους το παρακάτω.
Έκανα κάτι που για μένα είναι ευχάριστο και μου ανακουφίζει μια ανάγκη, μπροστά σας παρόλο που ξέρω ότι αυτό σας ενοχλεί. Πείτε μου σας παρακαλώ τι διαφορετικό είναι αυτό που έκανα εγώ από αυτό που κάνατε εσείς.
Και μη μου πει κανείς ότι το να κλάνεις είναι πιο ΑΦΥΣΙΚΟ και πιο ΑΝΘΥΓΕΙΙΝΟ από το να καπνίζεις. Μη τρελαθούμε κιόλας.
Έχω βαρεθεί να βλέπω το μειδίαμα των καπνιστών που αντικρίζουν αυτό το σήμα και χασκογελούν καθώς ανάβουν ακόμα ένα τσιγάρο.
Θέλω και εγώ να γεμίσει ο τόπος με το παρακάτω σήμα και να μειδιώ και εγώ όταν θα ανακουφίζω την ανάγκη μου καθώς θα μοχθώ για ένα πιο απελευθερωμένο και υγιές γαστρεντερικό σύστημα.
Γιατί όπως λέει και ο σοφός λαός "Όποιος κλάνει γιατρό ΔΕΝ πιάνει"... Σε εκ διαμέτρου αντίθεση με τον "Όποιος καπνίζει". ;-)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου