Λατρεύω τις θεωρίες συνομωσίας. Είμαι από τα παιδιά που μεγάλωσαν βλέποντας X-Files στα γυμνασιακά τους χρόνια και λάτρεψαν ταινίες όπως "Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου", "Ε.Τ. ο εξωγήινος" κ.α. Η πρώτη μου επαφή με λέξεις όπως "Αννουνάκι" και "Γκρίζοι Εξωγήινοι" έγινε περίπου στα 13-14 μου, όταν έπεσε στα χέρια μου ένα τεύχος του περιοδικού "Ανεξήγητο" στα 1993 με εξώφυλλο έναν Τυρανόσαυρο ΡΕΞ, καθώς "γιορταζόταν" η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία με άψογα, ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα, CGI δεινοσαύρων, το γνωστό "Jurassic Park". Μέσα σε αυτό το τεύχος διάβασα μια περίληψη της θεωρίας του Zecharia Sitchin περί της δημιουργίας των ανθρώπων από μίξη DNA πρωτευόντων θηλαστικών με "εξωγήινο" (a.k.a. "Θεϊκό) DNA, πριν 450.000 χρόνια από μια φυλή εξωγήινων που επισκεπτόταν την Γη κάθε 3.600 χρόνια με σκοπό την εξόρυξη μονοατομικού χρυσού που τους ήταν απαραίτητος για την προστασία της εύθραυστης ατμόσφαιρας του πλανήτη τους "Νιμπίρου". Ο σκοπός της μετάλλαξης ήταν η δημιουργία ενός λαού σκλάβων που ως μόνο σκοπό τους θα είχαν να δουλεύουν στην εξόρυξη. Τρελό σενάριο ε; Μόνο που δεν γράφτηκε στο Holywood αλλά σε πήλινες πλάκες Σουμεριακής καταγωγής, ηλικίας παλαιότερης και από τους πρώτους Φαραώ της Αιγύπτου.
Σίγουρα οι άνθρωποι εκείνης της εποχής είχαν φαντασία που κάλπαζε, θα μου πείτε.
Πρέπει να καταλάβετε, ιδίως αυτοί που γεννήθηκαν προς και μετά τα τέλη του 20ου αιώνα, ότι τότε το ίντερνετ δεν υπήρχε, και η μόνη πηγή πληροφόρησης περί τέτοιων "αιρετικών" θεμάτων, ήταν είτε ο κινηματογράφος είτε αυτά τα περιοδικά, τα οποία θεωρούνταν "fiction" για όλους τους άλλους. Οπότε η πληροφόρηση ερχόταν με το σταγονόμετρο, ιδιαίτερα σε μια μικρή κωμόπολη, "καλών χριστιανών" που έτυχε να γεννηθώ και να μεγαλώσω.
Μέσα από αυτά τα περιοδικά, και από τις σειρές και τις ταινίες άνοιξε μπροστά μου ένας ορίζοντας και μια προοπτική καινούργια και πρωτόγνωρη. Φυτεύθηκε μέσα μου η αμφιβολία.
Όσο ήμουν πιτσιρίκι, ακόμα στο δημοτικό είχα μέσα μου την αμφισβήτηση. Θυμάμαι να ρωτάω την μάνα μου σε ανύποπτο χρόνο "Γιατί εσείς οι μεγάλοι θέλετε να κάνετε την ζωή σας πιο δύσκολη, ενώ δεν χρειάζεται", και αυτήν να μειδιά. Πρέπει να 'μουν 9. Παιδί γαλουχημένο με χριστιανικά δόγματα, με εμφυτευμένους φόβους όπως την ύπαρξη της κόλασης και των βασανιστηρίων που περιμένουν εκεί τους απίστους (μια γλαφυρή περιγραφή της οποίας είχε πάρει το αυτί μου από καλοκαιρινή συζήτηση στο μπαλκόνι της μητέρας μου με κάποια φίλη της, εξηγώντας τι "διάβασε στις γραφές"). Ένιωθα ότι θα έπρεπε να "πιστεύω" το δόγμα και να αμφισβητώ οτιδήποτε ήταν από λίγο έως πολύ μακρυά από αυτό. Παρόλα αυτά, μου φαινόταν παράλογο, ακόμα και ως παιδί της 3ης δημοτικού να πιστέψω ότι τα λόγια που λέει ένας παπάς ήταν "μαγικά" και έπρεπε να λέγονται σε μια ακατανόητη για μένα γλώσσα, γιατί αν τα καταλάβαινα δεν θα είχαν αξία. Δυσκολευόμουν να πιστέψω ότι ο κόσμος προ Χριστού, θα κρινόταν από το πόσο καλός ήταν ο καθένας, εφόσον ήταν άτυχοι και δεν πρόλαβαν να γνωρίσουν το δόγμα του Κυρίου, ενώ ο κόσμος μετά Χριστώ θα κρινόταν από το πόσο καλά εφάρμοζε ο καθείς αυτό το δόγμα από την στιγμή που τύχαινε να το γνωρίζει. Καμιά φορά με κούραζε αυτό και ευχόμουν να μην είχα γνωρίσει ποτέ την ύπαρξη του Χριστού γιατί έτσι θα κρινόμουν μόνο από το πόσο καλός είμαι εκ φύσεως, πράγμα που θεωρούσα σίγουρο, αφού όλοι μου λέγαν από μικρό "ο Αλέκος; Αααα πολύ καλό παιδί".
Δεν μου "καθόταν" καλά η σκέψη ότι, έπρεπε να πάω στον επιτάφιο και να περάσω από κάτω του, έπρεπε να κάνω τον σταυρό μου κάθε που περνούσα έξω από εκκλησία, έπρεπε να φιλώ το χέρι του παπα-Μπύρα (true story), έπρεπε να νηστεύω, έπρεπε να πηγαίνω εκκλησία, και ότι ο βαθμός στον οποίο τα έκανα καλά αυτά, θα έκρινε την έκβαση της τελικής μου κατάληξης. Κόλαση ή Παράδεισος. Πολύ βαριές σκέψεις για έναν 9χρονο. Επίσης το όλο θέμα της "τριαδικότητας" του Θεού και το πως μπορεί μια ανώτερη οντότητα να είναι τρεις, αλλά συγχρόνως και μία, μου φαινόταν αφύσικο. Πως ένας παντοδύναμος Θεός, άφηνε να υπάρχει κακό και δυστυχία. Πως, ακόμα και με την εξήγηση ότι "μας δίνει επιλογή να κάνουμε το καλό ή το κακό" εξηγούνταν το γεγονός ότι ένας άνθρωπος που επέλεγε να κάνει το κακό, βίαζε και σκότωνε ένα αθώο νήπιο, και ο παντοδύναμος από πάνω, το άφηνε να συμβαίνει. Ναι μεν ήταν επιλογή του κακού ανθρώπου να κάνει το κακό. Ήταν όμως επιλογή του νηπίου να βιαστεί;
Παρόλα αυτά καθησύχαζα τον εαυτό μου λέγοντας "κάποια πράγματα σε υπερβαίνουν, πίστευε και μη ρωτάς, είναι όλα μέρος του "σχεδίου", "έτσι είναι, για να το λένε".
Επίσης το ότι "Ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας". Δηλαδή; Είμαι 36 χρονών και ακόμα δεν κατάλαβα την συσχέτιση. Τι σημαίνει "πέθανε για τις αμαρτίες μας". Πρώτον ήταν cheat, γιατί ως Υιός του Θεού (το σόι βγάζει μόνο αγόρια βλέπεις) το ήξερε ότι δεν μπορεί να πεθάνει και δεύτερον πώς ο θάνατος ενός ξεπλένει από τις αμαρτίες όλους του άλλους; Την ίδια λογική θα είχε αν λέγαν ότι "Ο Χριστός διοργάνωσε ένα μεγάλο barbeque και όλοι σώθηκαν. Μπιλίβ ιτ". Αν ήταν τόσο εύκολο, ένας θάνατος να ξέπλενε από τις αμαρτίες όλους τους άλλους, γιατί δεν το σκέφτηκε κανείς νωρίτερα; Να σκότωναν κάποιον κάθε πρωτοχρονιά, να του λέγαν "Τώρα πεθαίνεις για τις αμαρτίες ολονών μας" και ο κόσμος να ξεκινούσε την χρονιά του "καθαρός", έτοιμος για νέα σεξουαλικά όργια, κλοπές, φόνους και άλλα τέτοια. Ή μήπως το είχαν ήδη σκεφτεί; (βλ. "κάθαρμα" αρχαία Αθήνα).
Αν τύχαινε να πεθάνεις πριν την τέλεση της κάθαρσης, την πάτησες φιλαράκο. Θα καείς στην κόλαση. Αν πεθάνεις κάπου εκεί στις 2-3 Ιανουαρίου, μετά τον θάνατο του "καθάρματος", yep yep Hooray, πας στον άλλο κόσμο καθαρός. Αρκεί να μην έκλεψες και είδες που ήταν κρυμμένο το φλουρί της βασιλόπιτας και πήρες εκείνο το κομμάτι.
Τέλος πάντων, αυτές τις σκέψεις έκανα πολύ πριν γίνω καν teenager και σε αυτή την σφαίρα λογικής ήρθε εμβόλημα το quote από τα X-Files, "The Truth is out there".
Όταν άρχισα σιγά σιγά να μαθαίνω όλη της παραφιλολογία περί ύπαρξης εξωγήινων, περί θεάσεων UFO, για το πως κάποια αρχαία ευρήματα και μνημεία (βλ. Πυραμίδες Αιγύπτου, Λατινικής Αμερικής, Κίνας κτλ) δεν ταίριαζαν στην όλη συμβατική αρχαιολογία, το γεγονός ότι υπάρχουν χιλιάδες μαρτυρίες ανθρώπων, που ισχυρίζονται ότι είδαν κάτι εξωπραγματικό που σίγουρα δεν έμοιαζε με τον i-Γιώργη πάνω στο άλογο, αλλά πιο πολύ έφερνε σε LGM (Little Green Men), άρχισα να αναρωτιέμαι.
Υπάρχουν πράγματι εκατομμύρια απτά πειστήρια, όπως φωτογραφίες και βίντεο, πολύ πριν η Adobe υπάρξει καν ως εταιρία και ο καθείς γίνει Spielberg,
πανομοιότυπες μαρτυρίες ανθρώπων που λένε ότι είδαν ιπτάμενους δίσκους ή κάτι παρεμφερές ή μαρτυρίες από υπνώσεις ατόμων που περιγράφουν πως απήχθησαν και πως εξετάστηκαν από εξωγήινα όντα ή μίλησαν μαζί τους.
Στοιχεία σε πίνακες της εποχής της αναγέννησης που δείχνουν στο πίσω μέρος της Madona, άτομα να χαζεύουν έναν ιπτάμενο δίσκο,
ή περιγραφές περί ουράνιων πολέμων στον αέρα ευρωπαϊκών πόλεων του Μεσαίωνα, σε βάζουν σε σκέψεις.
Ακόμα και η ίδια η μητέρα μου, η καθ' όλα πιστή Χριστιανή μου χε περιγράψει πως σηκώθηκε να πιει νερό στις 3 η ώρα το βράδυ και από το παράθυρο της κουζίνας, απέναντι στην πλατεία είδε μια μικρή φωτεινή σφαίρα (αργότερα έμαθα περί Light orbs) να κόβει βόλτες σε απόσταση μισό μέτρο από το έδαφος και μετά να εξαφανίζεται ψηλά στον ουρανό. Αυτή μπορεί να πίστεψε ότι ήταν κάποιο Χερουβείμ. Εγώ, όχι τόσο.
Θέλω να πω, υπάρχουν τόνοι στοιχείων και συσχετίσεων που άμα τα συγκεντρώσεις όλα μαζί και κάνεις τις απαραίτητες λογικές διασυνδέσεις, εμφανίζεται μπροστά σου ένας άλλος, κρυφός κόσμος, μια αλήθεια, που όπως λένε δεν θέλουν να ξέρουμε. Υπάρχουν στοιχεία, που αν και πολλοί θέλουν να θεωρούν γραφικούς και φαντασιόπληκτους αυτούς που τα πιστεύουν, δεν έχουν εξήγηση μέσα από τον συμβατικό τρόπο σκέψης. Παλιά, όταν ήμασταν ως είδος ακόμα περισσότερο χωμένοι στην θρησκοληψία και την δεισιδαιμονία, οι άνθρωποι τα εξηγούσαν αυτά ως "επισκέψεις δαιμόνων", ή ως "Νεραϊδοπληξία" ή ως οτιδήποτε άλλο είχε προέλευση κάποια γνωστή "μυθολογία", την μυθολογία ύπαρξης του απώτατου κακού, γνωστού και ως Σατανά. Οι "μικροί γκρίζοι" εξωγήινοι ήταν υπηρέτες του Σατανά, οποιαδήποτε εγκυμοσύνη δεν είχε εξήγηση, ήταν έργο δαιμονικών βραδινών επισκέψεων
και ακόμα η έκλειψη Ηλίου ήταν θεία τιμωρία γιατί κάποιος ξέχασε να πει την προσευχή του πριν το φαγητό. Λογικό.
Συμπέρασμα: Αν πιστεύεις στο απίστευτο πλήθος πραγματικών, καταγεγραμμένων αποδείξεων, μαρτυριών, βίντεο, φωτογραφιών, πινάκων, αρχαιολογικών ευρημάτων που δεν "κολλάνε", που δείχνουν ότι κάτι εκεί έξω δεν είναι όπως νομίζαμε και όπως μας είπανε, ότι υπάρχουν όντα από άλλους πλανήτες, άλλες διαστάσεις που μας επισκέπτονται, και μας επισκέπτονταν από την αυγή του είδους μας και έχουν επηρεάσει και συνεχίζουν να επηρεάζουν την πορεία μας ως είδος, τότε είσαι φαντασιόπληκτος, έχεις παιδική φαντασία και σίγουρα αυτά που λες δεν πρέπει να τα λες και πολύ παρά έξω γιατί θα σου βγει το όνομα.
Αν όμως κάποιος σου πει μια ιστορία για ένα βοσκό που είχε δει στον ύπνο του τον Άγιο Πατάπιο και την επομένη είχε χάσει ένα αρνί και βρήκε μαζί με μια θαυματουργή εικόνα, τότε, what the hell, πρέπει να είναι αλήθεια.
Αν ένα καντήλι κουνηθεί ή μια εικόνα δακρύσει (αλήθεια, γιατί πάντα και μόνο δακρύζουν;), αυτό είναι αυταπόδεικτη θεϊκή παρέμβαση και όποιος το αμφισβητεί είναι άπιστος.
Αν κάποιος ισχυριστεί ότι τον απήγαγαν εξωγήινοι και αργότερα βρουν επάνω του περίεργες πληγές που δεν θυμάται πως έγιναν, και βγάλουν από μέσα του αντικείμενα από μέταλλο που κατόπιν φασματομετρικής ανάλυσης δεν μπορούν να βρουν την σύστασή του και μετά από ύπνωση ξερνάει λεπτομέρειες τέτοιες που πρέπει να είχε σύνδρομο Μυνχάουζεν για να τις φανταστεί όλες, τότε "όλα πρέπει να έχουν κάποια λογική εξήγηση".
Αν όμως πει ότι είδε την Παναγία στο τοστ που έψηνε το πρωί ή είδε στο όνειρό του τον τάδε Άγιο να του λέει ότι κλαίει γιατί δεν τον "τάισε" με κεριά, τότε αυτός, μάλλον λέει αλήθεια.
Δεν λέω ότι προσωπικά πιστεύω οτιδήποτε ακούσω, δω ή διαβάσω. Ακόμα και στην παραφιλολογία περί ύπαρξης εξωγήινων στον πλανήτη μας, πολλά πράγματα είναι αλληλοσυγκρουώμενα. Πολλά πράγματα φαίνονται δημιουργημένα προς εκμετάλλευση (οπουδήποτε υπάρχει η έννοια της πίστης, υπάρχουν και αυτοί που την εκμεταλλεύονται) και πολλά πράγματα δεν ταιριάζουν στο γενικότερο μοτίβο. Αλλά αν κάποιος πάει με μαθηματικές εξηγήσεις και υποθέσει ότι έστω ένα 0,001% από τις αποδείξεις περί αυτού, είναι πραγματικές, τότε, από τα εκατομμύρια αυτών των αποδείξεων, μένουν κάποιες χιλιάδες που πρέπει να αποδεχτούμε ως δεδομένες.
Ακόμα περιμένω ένα βίντεο από κάποιο "θαύμα", ή μια φωτογραφία, ή κάτι απτό τέλος πάντων που να υποστηρίζει την ύπαρξη αυτού του καλούλη γενειοφόρου παππού, που ζει πάνω στα σύννεφα, και σε βλέπει, ακόμα και όταν αυνανίζεσαι στο μπάνιο σου, γιατί προφανώς είναι και αυτό σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς του. Και σε αγαπάει, αρκεί να ακολουθείς τους κανόνες του, αλλιώς...πάλι θα σε αγαπάει, γιατί είσαι παιδί του, αλλά, μπες για μια αιωνιότητα στο καζάνι με το καφτό λάδι, για να μάθεις άλλη φορά να μην υπακούς. Και αφού, μιας και είναι και επίκαιρο, το θαύμα της αφής του αγίου φωτός, είναι τόσο...θαυμαστό, γιατί δεν βάζει ο παπάς που μπαίνει μέσα στην σπηλιά το iPhone που σίγουρα έχει και να καταγράψει το γεγονός;
Εν κατακλείδι, πιστεύω (αν και η λέξη "πίστη" με κάνει να βγάζω εξανθήματα), καλύτερα "εκτιμώ" ότι είναι μεγαλύτερη η πιθανότητα να προσγειωθεί ιπτάμενος δίσκος στο καπιτώλειο, και να βγουν εξωγήινοι που να πουνε "Γειa σας άνθρωποι, ναι δεν είστε μόνοι. Ναι είστε μέρος ενός γενετικού πειράματος που κάναν κάποιοι άλλοι, σαν και μας, στους προγόνους σας μισό εκατομμύριο χρόνια πριν" παρά να έρθει η λεγόμενη "δευτέρα παρουσία" και να "σωθούν" τα 11 εκατομμύρια ελλήνων και τα υπόλοιπα 160 εκατομύρια ρώσων, σλάβων κτλ (ξέρετε, από αυτούς που έχουν την "ορθή" πίστη) και να μείνουν στην απέξω 7 δις άνθρωποι, γιατί "πόνταραν στο λάθος άλογο".
Καϋμένοι βουδιστές, τι κι αν φοράτε κουδούνια στους αστραγάλους για να μην πατάτε τα ζωήφια που για σας και αυτά ε΄χουν ψυχή. Η δικιά σας, είναι καταδικασμένη.
Σίγουρα οι άνθρωποι εκείνης της εποχής είχαν φαντασία που κάλπαζε, θα μου πείτε.
Πρέπει να καταλάβετε, ιδίως αυτοί που γεννήθηκαν προς και μετά τα τέλη του 20ου αιώνα, ότι τότε το ίντερνετ δεν υπήρχε, και η μόνη πηγή πληροφόρησης περί τέτοιων "αιρετικών" θεμάτων, ήταν είτε ο κινηματογράφος είτε αυτά τα περιοδικά, τα οποία θεωρούνταν "fiction" για όλους τους άλλους. Οπότε η πληροφόρηση ερχόταν με το σταγονόμετρο, ιδιαίτερα σε μια μικρή κωμόπολη, "καλών χριστιανών" που έτυχε να γεννηθώ και να μεγαλώσω.
Μέσα από αυτά τα περιοδικά, και από τις σειρές και τις ταινίες άνοιξε μπροστά μου ένας ορίζοντας και μια προοπτική καινούργια και πρωτόγνωρη. Φυτεύθηκε μέσα μου η αμφιβολία.
Όσο ήμουν πιτσιρίκι, ακόμα στο δημοτικό είχα μέσα μου την αμφισβήτηση. Θυμάμαι να ρωτάω την μάνα μου σε ανύποπτο χρόνο "Γιατί εσείς οι μεγάλοι θέλετε να κάνετε την ζωή σας πιο δύσκολη, ενώ δεν χρειάζεται", και αυτήν να μειδιά. Πρέπει να 'μουν 9. Παιδί γαλουχημένο με χριστιανικά δόγματα, με εμφυτευμένους φόβους όπως την ύπαρξη της κόλασης και των βασανιστηρίων που περιμένουν εκεί τους απίστους (μια γλαφυρή περιγραφή της οποίας είχε πάρει το αυτί μου από καλοκαιρινή συζήτηση στο μπαλκόνι της μητέρας μου με κάποια φίλη της, εξηγώντας τι "διάβασε στις γραφές"). Ένιωθα ότι θα έπρεπε να "πιστεύω" το δόγμα και να αμφισβητώ οτιδήποτε ήταν από λίγο έως πολύ μακρυά από αυτό. Παρόλα αυτά, μου φαινόταν παράλογο, ακόμα και ως παιδί της 3ης δημοτικού να πιστέψω ότι τα λόγια που λέει ένας παπάς ήταν "μαγικά" και έπρεπε να λέγονται σε μια ακατανόητη για μένα γλώσσα, γιατί αν τα καταλάβαινα δεν θα είχαν αξία. Δυσκολευόμουν να πιστέψω ότι ο κόσμος προ Χριστού, θα κρινόταν από το πόσο καλός ήταν ο καθένας, εφόσον ήταν άτυχοι και δεν πρόλαβαν να γνωρίσουν το δόγμα του Κυρίου, ενώ ο κόσμος μετά Χριστώ θα κρινόταν από το πόσο καλά εφάρμοζε ο καθείς αυτό το δόγμα από την στιγμή που τύχαινε να το γνωρίζει. Καμιά φορά με κούραζε αυτό και ευχόμουν να μην είχα γνωρίσει ποτέ την ύπαρξη του Χριστού γιατί έτσι θα κρινόμουν μόνο από το πόσο καλός είμαι εκ φύσεως, πράγμα που θεωρούσα σίγουρο, αφού όλοι μου λέγαν από μικρό "ο Αλέκος; Αααα πολύ καλό παιδί".
Δεν μου "καθόταν" καλά η σκέψη ότι, έπρεπε να πάω στον επιτάφιο και να περάσω από κάτω του, έπρεπε να κάνω τον σταυρό μου κάθε που περνούσα έξω από εκκλησία, έπρεπε να φιλώ το χέρι του παπα-Μπύρα (true story), έπρεπε να νηστεύω, έπρεπε να πηγαίνω εκκλησία, και ότι ο βαθμός στον οποίο τα έκανα καλά αυτά, θα έκρινε την έκβαση της τελικής μου κατάληξης. Κόλαση ή Παράδεισος. Πολύ βαριές σκέψεις για έναν 9χρονο. Επίσης το όλο θέμα της "τριαδικότητας" του Θεού και το πως μπορεί μια ανώτερη οντότητα να είναι τρεις, αλλά συγχρόνως και μία, μου φαινόταν αφύσικο. Πως ένας παντοδύναμος Θεός, άφηνε να υπάρχει κακό και δυστυχία. Πως, ακόμα και με την εξήγηση ότι "μας δίνει επιλογή να κάνουμε το καλό ή το κακό" εξηγούνταν το γεγονός ότι ένας άνθρωπος που επέλεγε να κάνει το κακό, βίαζε και σκότωνε ένα αθώο νήπιο, και ο παντοδύναμος από πάνω, το άφηνε να συμβαίνει. Ναι μεν ήταν επιλογή του κακού ανθρώπου να κάνει το κακό. Ήταν όμως επιλογή του νηπίου να βιαστεί;
Παρόλα αυτά καθησύχαζα τον εαυτό μου λέγοντας "κάποια πράγματα σε υπερβαίνουν, πίστευε και μη ρωτάς, είναι όλα μέρος του "σχεδίου", "έτσι είναι, για να το λένε".
Επίσης το ότι "Ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας". Δηλαδή; Είμαι 36 χρονών και ακόμα δεν κατάλαβα την συσχέτιση. Τι σημαίνει "πέθανε για τις αμαρτίες μας". Πρώτον ήταν cheat, γιατί ως Υιός του Θεού (το σόι βγάζει μόνο αγόρια βλέπεις) το ήξερε ότι δεν μπορεί να πεθάνει και δεύτερον πώς ο θάνατος ενός ξεπλένει από τις αμαρτίες όλους του άλλους; Την ίδια λογική θα είχε αν λέγαν ότι "Ο Χριστός διοργάνωσε ένα μεγάλο barbeque και όλοι σώθηκαν. Μπιλίβ ιτ". Αν ήταν τόσο εύκολο, ένας θάνατος να ξέπλενε από τις αμαρτίες όλους τους άλλους, γιατί δεν το σκέφτηκε κανείς νωρίτερα; Να σκότωναν κάποιον κάθε πρωτοχρονιά, να του λέγαν "Τώρα πεθαίνεις για τις αμαρτίες ολονών μας" και ο κόσμος να ξεκινούσε την χρονιά του "καθαρός", έτοιμος για νέα σεξουαλικά όργια, κλοπές, φόνους και άλλα τέτοια. Ή μήπως το είχαν ήδη σκεφτεί; (βλ. "κάθαρμα" αρχαία Αθήνα).
Αν τύχαινε να πεθάνεις πριν την τέλεση της κάθαρσης, την πάτησες φιλαράκο. Θα καείς στην κόλαση. Αν πεθάνεις κάπου εκεί στις 2-3 Ιανουαρίου, μετά τον θάνατο του "καθάρματος", yep yep Hooray, πας στον άλλο κόσμο καθαρός. Αρκεί να μην έκλεψες και είδες που ήταν κρυμμένο το φλουρί της βασιλόπιτας και πήρες εκείνο το κομμάτι.
Τέλος πάντων, αυτές τις σκέψεις έκανα πολύ πριν γίνω καν teenager και σε αυτή την σφαίρα λογικής ήρθε εμβόλημα το quote από τα X-Files, "The Truth is out there".
Όταν άρχισα σιγά σιγά να μαθαίνω όλη της παραφιλολογία περί ύπαρξης εξωγήινων, περί θεάσεων UFO, για το πως κάποια αρχαία ευρήματα και μνημεία (βλ. Πυραμίδες Αιγύπτου, Λατινικής Αμερικής, Κίνας κτλ) δεν ταίριαζαν στην όλη συμβατική αρχαιολογία, το γεγονός ότι υπάρχουν χιλιάδες μαρτυρίες ανθρώπων, που ισχυρίζονται ότι είδαν κάτι εξωπραγματικό που σίγουρα δεν έμοιαζε με τον i-Γιώργη πάνω στο άλογο, αλλά πιο πολύ έφερνε σε LGM (Little Green Men), άρχισα να αναρωτιέμαι.
Υπάρχουν πράγματι εκατομμύρια απτά πειστήρια, όπως φωτογραφίες και βίντεο, πολύ πριν η Adobe υπάρξει καν ως εταιρία και ο καθείς γίνει Spielberg,
πανομοιότυπες μαρτυρίες ανθρώπων που λένε ότι είδαν ιπτάμενους δίσκους ή κάτι παρεμφερές ή μαρτυρίες από υπνώσεις ατόμων που περιγράφουν πως απήχθησαν και πως εξετάστηκαν από εξωγήινα όντα ή μίλησαν μαζί τους.
Στοιχεία σε πίνακες της εποχής της αναγέννησης που δείχνουν στο πίσω μέρος της Madona, άτομα να χαζεύουν έναν ιπτάμενο δίσκο,
ή περιγραφές περί ουράνιων πολέμων στον αέρα ευρωπαϊκών πόλεων του Μεσαίωνα, σε βάζουν σε σκέψεις.
Ακόμα και η ίδια η μητέρα μου, η καθ' όλα πιστή Χριστιανή μου χε περιγράψει πως σηκώθηκε να πιει νερό στις 3 η ώρα το βράδυ και από το παράθυρο της κουζίνας, απέναντι στην πλατεία είδε μια μικρή φωτεινή σφαίρα (αργότερα έμαθα περί Light orbs) να κόβει βόλτες σε απόσταση μισό μέτρο από το έδαφος και μετά να εξαφανίζεται ψηλά στον ουρανό. Αυτή μπορεί να πίστεψε ότι ήταν κάποιο Χερουβείμ. Εγώ, όχι τόσο.
Θέλω να πω, υπάρχουν τόνοι στοιχείων και συσχετίσεων που άμα τα συγκεντρώσεις όλα μαζί και κάνεις τις απαραίτητες λογικές διασυνδέσεις, εμφανίζεται μπροστά σου ένας άλλος, κρυφός κόσμος, μια αλήθεια, που όπως λένε δεν θέλουν να ξέρουμε. Υπάρχουν στοιχεία, που αν και πολλοί θέλουν να θεωρούν γραφικούς και φαντασιόπληκτους αυτούς που τα πιστεύουν, δεν έχουν εξήγηση μέσα από τον συμβατικό τρόπο σκέψης. Παλιά, όταν ήμασταν ως είδος ακόμα περισσότερο χωμένοι στην θρησκοληψία και την δεισιδαιμονία, οι άνθρωποι τα εξηγούσαν αυτά ως "επισκέψεις δαιμόνων", ή ως "Νεραϊδοπληξία" ή ως οτιδήποτε άλλο είχε προέλευση κάποια γνωστή "μυθολογία", την μυθολογία ύπαρξης του απώτατου κακού, γνωστού και ως Σατανά. Οι "μικροί γκρίζοι" εξωγήινοι ήταν υπηρέτες του Σατανά, οποιαδήποτε εγκυμοσύνη δεν είχε εξήγηση, ήταν έργο δαιμονικών βραδινών επισκέψεων
και ακόμα η έκλειψη Ηλίου ήταν θεία τιμωρία γιατί κάποιος ξέχασε να πει την προσευχή του πριν το φαγητό. Λογικό.
Συμπέρασμα: Αν πιστεύεις στο απίστευτο πλήθος πραγματικών, καταγεγραμμένων αποδείξεων, μαρτυριών, βίντεο, φωτογραφιών, πινάκων, αρχαιολογικών ευρημάτων που δεν "κολλάνε", που δείχνουν ότι κάτι εκεί έξω δεν είναι όπως νομίζαμε και όπως μας είπανε, ότι υπάρχουν όντα από άλλους πλανήτες, άλλες διαστάσεις που μας επισκέπτονται, και μας επισκέπτονταν από την αυγή του είδους μας και έχουν επηρεάσει και συνεχίζουν να επηρεάζουν την πορεία μας ως είδος, τότε είσαι φαντασιόπληκτος, έχεις παιδική φαντασία και σίγουρα αυτά που λες δεν πρέπει να τα λες και πολύ παρά έξω γιατί θα σου βγει το όνομα.
Αν όμως κάποιος σου πει μια ιστορία για ένα βοσκό που είχε δει στον ύπνο του τον Άγιο Πατάπιο και την επομένη είχε χάσει ένα αρνί και βρήκε μαζί με μια θαυματουργή εικόνα, τότε, what the hell, πρέπει να είναι αλήθεια.
Αν ένα καντήλι κουνηθεί ή μια εικόνα δακρύσει (αλήθεια, γιατί πάντα και μόνο δακρύζουν;), αυτό είναι αυταπόδεικτη θεϊκή παρέμβαση και όποιος το αμφισβητεί είναι άπιστος.
Αν κάποιος ισχυριστεί ότι τον απήγαγαν εξωγήινοι και αργότερα βρουν επάνω του περίεργες πληγές που δεν θυμάται πως έγιναν, και βγάλουν από μέσα του αντικείμενα από μέταλλο που κατόπιν φασματομετρικής ανάλυσης δεν μπορούν να βρουν την σύστασή του και μετά από ύπνωση ξερνάει λεπτομέρειες τέτοιες που πρέπει να είχε σύνδρομο Μυνχάουζεν για να τις φανταστεί όλες, τότε "όλα πρέπει να έχουν κάποια λογική εξήγηση".
Αν όμως πει ότι είδε την Παναγία στο τοστ που έψηνε το πρωί ή είδε στο όνειρό του τον τάδε Άγιο να του λέει ότι κλαίει γιατί δεν τον "τάισε" με κεριά, τότε αυτός, μάλλον λέει αλήθεια.
Δεν λέω ότι προσωπικά πιστεύω οτιδήποτε ακούσω, δω ή διαβάσω. Ακόμα και στην παραφιλολογία περί ύπαρξης εξωγήινων στον πλανήτη μας, πολλά πράγματα είναι αλληλοσυγκρουώμενα. Πολλά πράγματα φαίνονται δημιουργημένα προς εκμετάλλευση (οπουδήποτε υπάρχει η έννοια της πίστης, υπάρχουν και αυτοί που την εκμεταλλεύονται) και πολλά πράγματα δεν ταιριάζουν στο γενικότερο μοτίβο. Αλλά αν κάποιος πάει με μαθηματικές εξηγήσεις και υποθέσει ότι έστω ένα 0,001% από τις αποδείξεις περί αυτού, είναι πραγματικές, τότε, από τα εκατομμύρια αυτών των αποδείξεων, μένουν κάποιες χιλιάδες που πρέπει να αποδεχτούμε ως δεδομένες.
Ακόμα περιμένω ένα βίντεο από κάποιο "θαύμα", ή μια φωτογραφία, ή κάτι απτό τέλος πάντων που να υποστηρίζει την ύπαρξη αυτού του καλούλη γενειοφόρου παππού, που ζει πάνω στα σύννεφα, και σε βλέπει, ακόμα και όταν αυνανίζεσαι στο μπάνιο σου, γιατί προφανώς είναι και αυτό σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς του. Και σε αγαπάει, αρκεί να ακολουθείς τους κανόνες του, αλλιώς...πάλι θα σε αγαπάει, γιατί είσαι παιδί του, αλλά, μπες για μια αιωνιότητα στο καζάνι με το καφτό λάδι, για να μάθεις άλλη φορά να μην υπακούς. Και αφού, μιας και είναι και επίκαιρο, το θαύμα της αφής του αγίου φωτός, είναι τόσο...θαυμαστό, γιατί δεν βάζει ο παπάς που μπαίνει μέσα στην σπηλιά το iPhone που σίγουρα έχει και να καταγράψει το γεγονός;
Εν κατακλείδι, πιστεύω (αν και η λέξη "πίστη" με κάνει να βγάζω εξανθήματα), καλύτερα "εκτιμώ" ότι είναι μεγαλύτερη η πιθανότητα να προσγειωθεί ιπτάμενος δίσκος στο καπιτώλειο, και να βγουν εξωγήινοι που να πουνε "Γειa σας άνθρωποι, ναι δεν είστε μόνοι. Ναι είστε μέρος ενός γενετικού πειράματος που κάναν κάποιοι άλλοι, σαν και μας, στους προγόνους σας μισό εκατομμύριο χρόνια πριν" παρά να έρθει η λεγόμενη "δευτέρα παρουσία" και να "σωθούν" τα 11 εκατομμύρια ελλήνων και τα υπόλοιπα 160 εκατομύρια ρώσων, σλάβων κτλ (ξέρετε, από αυτούς που έχουν την "ορθή" πίστη) και να μείνουν στην απέξω 7 δις άνθρωποι, γιατί "πόνταραν στο λάθος άλογο".
Καϋμένοι βουδιστές, τι κι αν φοράτε κουδούνια στους αστραγάλους για να μην πατάτε τα ζωήφια που για σας και αυτά ε΄χουν ψυχή. Η δικιά σας, είναι καταδικασμένη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου