Ας αρχίσω με μερικά αποφθέγματα της σοφίας μου, βγαλμένα σε στιγμές υπέρμετρου συλλογισμού και συγκεντρωμένα εδώ και αρκετά έτη...
Τάδε έφη Αλέξανδρος
· Το μεγαλύτερο κατόρθωμα της ζωής μου είναι ότι κατάφερα να κάνω τους ηλίθιους να νομίζουν ότι είμαι βλάκας. Έτσι είχα πάντα το στοιχείο του αιφνιδιασμού υπέρ μου.
· Κράτα καλά κάτι που αξίζει γιατί αν ξεφύγει από τα χέρια σου είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα πέσει σε σημείο που ίσα που θα καταφέρνεις να το ακουμπάς αλλά όχι να το πιάνεις. Μια μικρή αλλαγή στάσης, μια μετατόπιση, μπορεί να βοηθήσει να το ξαναπάρεις πίσω. Ίσως.
· Τα καλύτερα πράγματα στην ζωή έρχονται εκεί που δεν το περιμένεις. Το κακό είναι ότι και τα χειρότερα έρχονται τοιουτοτρόπως.
· Το μεγαλύτερο ψέμα στην σάτιρα είναι το πρόσχημα ότι προσπαθεί να κάνει τους άλλους καλύτερους ανθρώπους. (Κρίση αυτογνωσίας)
· Ζήτα πολλά και θα πάρεις λίγα. Ζήτα τα όλα και θα πάρεις πολλά. Μη ζητάς τίποτα και ίσως να τα πάρεις όλα.
· Όποιος ηλίθιος πρωτοτυπήσει μέσα στην βλακεία του, γίνεται επίκαιρο πρόσωπο. Το κακό είναι ότι αυτοί που ακολουθούν τα λόγια του δεν γίνονται και αυτοί ιστορικά πρόσωπα. Σε αυτούς παραμένει ο τίτλος «Ηλίθιοι».
· Κάποιοι γεννιούνται με ένα μόνιμο αδένα που εκκρίνει καφεΐνη. Για όλους εμάς τους υπόλοιπους, πρέπει να την συμπληρώσουμε αλλιώς.
· Ο συνεχής φόβος της αποτυχίας οδηγεί σίγουρα σε αυτήν. Από την άλλη η αδιαφορία για την αποτυχία μπορεί να σου δίνει περισσότερες πιθανότητες αλλά την κάνει πιο οδυνηρή όταν έρχεται.
· Το να χρησιμοποιήσεις το όνομα ενός νεκρού για προσωπικό σου όφελος είναι πιο αχρείο και άνανδρο απ’ το να ασελγούσες στο πτώμα του. Τότε τουλάχιστον δεν θα υπήρχαν άλλοι μάρτυρες της πράξης σου.
· Μην αναπολείς αυτά που φύγαν αλλά αυτά που θα ‘ρθουν. Αυτά δεν πρόλαβαν να σε πληγώσουν,Aκόμη τουλάχιστον.
· Είμαστε σαν τους καρχαρίες. Όταν σταματήσουμε να κινούμαστε, πεθαίνουμε. Ακόμη και όταν δεν έχουμε πουθενά να πάμε, προχωράμε προς κάποια κατεύθυνση, έστω και αν αυτή δεν οδηγεί πουθενά.
· Γέρασα πολύ γρήγορα, αλλά δεν κατηγορώ κανέναν άλλον εκτός από μένα. Μάλλον απ’ την αρχή δεν μ’ άρεσα και ήθελα να τελειώνω όσο πιο γρήγορα μπορούσα.
· Είμαστε ένα μάτσο χημικές ενώσεις που το μόνο που μας κρατάει όρθιους, είναι οι μοριακές δυνάμεις συνοχής. Ο έρωτας, το μίσος, ο πόνος, όλα είναι χημικές αντιδράσεις. Δώστε μου λοιπόν ηλεκτρολύτες.
· Δεν υπάρχει έρωτας. Μόνο η κακώς προσδιορισμένη, παρατεταμένη, ημι-υποσυνείδητα ορμώμενη, ενστικτώδης σεξουαλική έλξη. Βαθιά μέσα μας το ξέρουμε αλλά δεν αντέχουμε να το πιστέψουμε.
· Συνήθως η πρώτη, «κακή» εντύπωση είναι και η σωστή. Συνήθως η πρώτη «καλή» εντύπωση είναι λανθασμένη. Μήπως λοιπόν η αδιαφορία είναι μόνο το προοίμιο του καλού;
· Δουλειά χωρίς μεράκι είναι σεξ χωρίς συναίσθημα. Αν δεν είσαι ερωτευμένος με την δουλειά σου, απλά γαμιέσαι δουλεύοντας.
· Δυστυχής όποιος προσπαθεί να τα έχει καλά με όλους γιατί καταλήγει να τα χαλάει με τον εαυτό του...
1 σχόλιο:
Όμορφες σκέψεις..:)
Καλώς ήρθες στην bloggo-σφαιρα σαν και εγώ μέρος αυτής σου ευχομαι καλές αναρτήσεις , ιδέες και σκέψεις :)
Δημοσίευση σχολίου